Vanaf vandaag is mijn werkgebied weer wat uitgebreid over nieuwe gronden. Ik heb ondertussen voor scholen gewerkt in Hasselt, Herk-de-Stad, Diepenbeek, Leuven, Kessel-Lo en nu ook Aarschot en Diest. Langzaamaan verover ik heel Limburg en Vlaams-Brabant! :-p

Verschrikkelijk is dat, zo’n vechtscheiding. En nog erger zijn de gevolgen er van voor de kinderen. Zeer moeilijk is dat, wanneer de ouders het niet eens raken met elkaar. Allebei bleven ze voet bij stuk houden, allebei weigerden ze om ook maar iets anders te overwegen. Het gesprek ging al snel over in een ruzie, waarin alleen nog maar geroepen en getierd werd. Verschrikkelijk, hoe 2 volwassen personen zo tekeer kunnen gaan en zonder schroom voortdurend zitten te schreeuwen. Het heeft uiteindelijk tot niets geleid en alleen maar hoofdpijn verder gebracht.
En dan te bedenken dat deze mensen elkaar ooit graag gezien hebben…

Vanochtend toen ik op de bus stond te wachten zag ik weer een nieuwe lading stoere 12-jarigen – al dan niet vergezeld van een bezorgde moeder – voor het eerst de bus nemen naar de grote stad om de overstap naar het secundair onderwijs te maken. In de stad zelf zag ik massa’s kinderen die (de ene al meer dan de andere) opgewekt naar de schoolpoort trokken om herenigd te worden met hun vriendjes. Aan dezelfde schoolpoorten zag ik kleuters of hun moeders een traantje wegpinken en hoorde ik moeders praten over hoe snel hun kinderen toch wel niet opgroeien.

Niet alleen voor talloze kleutertjes, kinderen en tieners betekent 1 september de start van het nieuwe schooljaar, maar ook voor mijn collega’s en mezelf is vandaag officieel het nieuwe werkjaar aangebroken! Traditiegetrouw gaat dat gepaard met veel chaos: servers die crashen, computerproblemen, dossiers die spoorloos verdwenen zijn, teamveranderingen, telefoontjes van ouders, telefoontjes van scholen, verslagen en attesten die dringend de deur uit moeten, onderzoeken en gesprekken die gepland dienen te worden, en nog veel meer.

Ik weet alvast weer wat te doen, zo na 1,5 maand vakantie

Bij het ophalen van mijn C4 – reeds de derde op dezelfde plaats waar ik vervangingen doe – moesten de mensen van de administratie geweldig lachen met mijn opmerking:

“Wie verzamelt er nu nog stickers of postzegels tegenwoordig? Geef mij maar C4’s!”

Op hun vraag of ik mijn kamer er ondertussen nog niet mee kan behangen, moest ik echter negatief antwoorden… Gelukkig mag ik van hen nog even blijven om mijn collectie verder aan te vullen

Vorige week op de trein naar Leuven en op de trein naar Brussel belandde ik helemaal tussenin de massa blokkende studenten. Ook vandaag richting Leuven was het weer zo ver… Ik kreeg er spontaan zelf zenuwen van!
Zeker toen bleek dat schuin voor mij een groepje eerstejaars psychologiestudentes statistiek zaten te blokken en over de prof bezig waren, borrelden alle stress en frustraties weer naar boven. Wat was ik blij toen ik in Leuven kon uitstappen en gewoon rustig richting werk kon wandelen in plaats van 3 à 4 uur achter een examen statistiek te zwoegen!

Het nieuwe jaar is alweer 7 dagen bezig, maar de eerste werkweek heeft tijdens zijn eerste 2 dagen al voor meer dan genoeg ergernissen gezorgd…
Maandag zorgde het mooie sneeuwtapijt roet in het eten door het verkeer helemaal vierkant te laten draaien. Na een uur verkleumd in de koude gestaan te hebben voor een bus die nog steeds niet opdaagde, leverde een telefoontje naar de infolijn niet veel op. “We hebben bussen teruggeroepen, maar weten niet welke bussen er nog rijden. De bussen die nog rijden hebben minstens een uur vertraging.” Lang leve de infolijn! Zover waren we ondertussen zelf wel… Mijn vriendje besloot dat een uur in de sneeuw meer dan genoeg was en trotseerde de sneeuw om mij een half uur later op te pikken en eigenhandig per auto naar Hasselt te brengen. De file op de weg zorgde ervoor dat we een uur later eindelijk ter plekke aankwamen en ik 2 uur te laat aan de slag kon gaan op het werk. De weg richting huis was ondertussen open en filevrij, waardoor hij op een kwartiertje weer thuis was.

Dinsdag zorgde hetzelfde koude weer met gladde wegen opnieuw voor vertragingen met het openbaar vervoer, waardoor ik te laat kwam op het werk in Leuven. De stoepen daar zijn nog steeds even erg in de winter als andere jaren: niemand komt er op het idee om ook de stoepen sneeuwvrij te maken, waardoor je regelmatig voetgangers onderuit ziet gaan.
’s Avonds werd het nog beter toen een hoogspanningslijn het begaf in Leuven en er een auto in de buurt van Zichem tussen de slagbomen zigzagde, waardoor een botsing met een trein onvermijdelijk was…
Er reden in Leuven slechts drie treinen, waarvan er gelukkig eentje richting Aarschot spoorde. Aarschot is al dichterbij Diest, dus vandaar kon ik desnoods nog de bus nemen. Vooraleer we in Aarschot aankwamen, verstreek er een zee van tijd. Bussen werden afgeschaft en de weinige die wel reden, hadden minstens een uur vertraging. Toch wachten op een trein richting Hasselt dus, die echter uitbleef… Om het verhaal kort te maken: het personeel van Aarschot mag dringend leren lezen en communiceren, maar uiteindelijk zijn we na vele uren wachten thuis geraakt, mét de trein.

Het is altijd een beetje reizen met de trein, maar dat hoeft echt niet zo lang te duren…

Toch ook fijn nieuws: tijdens het wachten in een overvol station in Aarschot liep ik een vroegere vriendin van het middelbaar tegen het lijf. Het was al enkele jaren geleden dat ik mijn naamgenootje nog gezien en gesproken had, dus het lange wachten in de koude werd verlicht met een geweldige waterval aan verhalen om bij te praten!

Voordeel van werken in Hasselt centrum en kermis:
’s middags smoutebollen op de werkvloer!!

En ze waren lekker! :-p

“Halleluja! U maakt mijn dag helemaal goed! U weet niet hoe blij u mij maakt!” Waren de woorden van de mama aan de andere kant van de lijn. Zo’n vreugdekreten aan de telefoon hoor je niet dikwijls

Morgen mag ik naar Brussel trekken voor een opleiding. Ik ben benieuwd…

Blijkbaar heb ik gisteren een goede indruk gemaakt. Vanmorgen kreeg ik te horen zo snel mogelijk terug te gaan, want mocht vandaag meteen beginnen! Het is een interim, maar ben blij zo nog wat extra ervaring op te doen

Vandaag mijn allereerste echte sollicitatiegesprek gehad!
En ‘t is goed meegevallen