Wat ik van I love the 90’s vond:

- het gezelschap was heel fijn!

- er was een leuke sfeer

- het nieuwtje van Helga was super om te horen!

- het optreden van 2 Unlimited was fantastisch en niet te missen!

- de wachtrijen aan bonnetjes/drank/food/toiletten waren veel korter en beter verdeeld dan vorig jaar!

- er was véél te véél volk in de zaal. 22 000 man is echt te veel…

- de temperatuur was echt te warm, ik was dan ook zo verhit na enkele uren dat ik er niet goed van werd. lang leve de waterijsjes die verkoeling brachten!!

- het optreden van Da Boy Tommy viel een beetje tegen

- en jawel: Gala is niet dood! Ze heeft zelfs live gezongen

Een avondje ten huize Vee staat steeds garant voor Wii en PS3-plezier!
Na de laatste Singstar-sessies heb ik ontdekt dat ik de beste Spice Girl en Britney Spears ben, niet dat ik weet of ik daar echt trots op moet zijn… :-p
Vee scoort geweldig goed op het meer “kwalitatieve” werk en in Stijn schuilt een goeie Coldplay en Radiohead!

Zaterdag was het zo ver! Na Nightwish gezien te hebben in de Lotto Arena, was het tijd om Tarja live in actie te zien op MFVF! Toen bekend gemaakt werd dat Visions of Atlantis werd vervangen door Epica, was het helemaal te gek! Metal Female Voices Fest beloofde een topper te worden!

Bij aankomst in de Oktoberhallen in Wieze, was het nog niet superdruk. Asrai begon net te spelen en Vee en ik namen uitgebreid de tijd om standjes en merchandising af te schuimen. Het fototoestel had ik die dag aan Stijn toevertrouwd. De ervaring leert dat ik te klein ben om fatsoenlijke foto’s te kunnen maken in een mensenmassa. Om op foto te zien van wat er op het podium gebeurt, is het zeer handig een groot vriendje te hebben dat boven de mensenmassa uitsteekt

Liez & Vee – Stijn & Liez

Het typische Belgische verkeer met z’n files (waar ook wij een stukje in gestaan hebben…) zorgde voor een aantal problemen in het programma. Omdat Diablo Swing Orchestra nog niet gearriveerd was, werden zij uit het programma geschrapt. Na het optreden van Asrai werd afgeroepen dat DSO het toch nog gehaald had, waardoor ze toch konden optreden. Hun optreden moest echter worden ingekort, opdat Trail of Tears op tijd kon beginnen.

Diablo Swing Orchestra

Trail of Tears was heel wat ’steviger’ dan DSO, maar het kon me niet echt bekoren. Voor een female fronted metal band vond ik dat de zangeres vocaal weinig aan bod kwam…
De groep Midnattsol had het ook niet op tijd gehaald door de monsterfile, waardoor zij geschrapt moesten worden. Toen de groep een hele tijd later toch nog arriveerde, kwamen ze op het podium hun fans hun spijt betuigen dat ze het optreden niet gehaald hadden. Met een uitgebreide signeer- en fotosessie hoopten ze de teleurgestelde fans toch een beetje opvrolijken. Erg jammer vond ik dat, want het was één van de groepen die ik wel eens wilde zien.

Trail of Tears

Na Trail of Tears was het de beurt aan L’Âme Immortelle. Deze groep uit Oostenrijk is onder andere bekend in de Benelux en Duitsland. Zelf vond ik het de eerste band op het programma waarbij de act goed in elkaar zat. Muziek en stemmen vormden een geheel en er zaten wel goeie nummers tussen. Leuk om live te zien, maar toch niet om meteen voor naar de platenzaak te lopen.

L’Âme Immortelle

Toen L’Âme Immortelle uitgespeeld was, begon het opeens enorm druk te worden. We stonden vrij vooraan, op de 6e rij vanaf het podium en wel meer mensen wilden daar staan voor het concert dat Epica zou geven. Sommige mensen begrijpen blijkbaar niet dat vol echt vol is… Als ze het konden, zouden ze zo door of over anderen lopen! Het duwen voor een betere plaats was begonnen, de temperatuur liep hoog op en de eerste mensen begonnen flauw te vallen…

Epica zelf had echter een geweldig optreden neergezet! Hun nummers klonken live zo goed als de cd! Epica had niet voor niets een hele schare fans die graag vooraan wilde staan. De muziek was goed, zangeres Simone zong fantastisch en de sfeer werd weer leuk!

Epica

Na Epica brak het wachten aan voor Tarja. En met dit wachten begon het duwen weer… Nu ben ik iemand met een grote portie geduld, maar na een tijdje raakte dit geduld ook wel op. De hele tijd stond dezelfde jongen in mijn rug te duwen omdat ie naar voren wilde, terwijl er gewoon echt geen plaats meer was. Omdat terugstompen niet hielp, heb ik me omgedraaid en de boodschap mondeling duidelijk gemaakt. De boodschap was overgekomen, want hij stopte eindelijk met duwen. Te vroeg gejuicht, want de puber bleek vergezeld te zijn door moederlief en toen hij stopte, begon zíj te duwen om hun beiden naar voren te kunnen werken. Liez mag klein zijn, maar hield dapper vol: moeder en zoon zijn niet voorgekropen! Wij stonden daar ook al uren te wachten om een goede plaats te hebben, dan laat je die plaats niet meer afpakken. Zo hadden we uiteindelijk een frontje gevormd met een West-Vlaams meisje aan de ene kant en een Nederlands meisje aan de andere kant. De plaatsjes waren verzekerd

Tarja zelf liet op zich wachten. En met het stijgen van de temperatuur en het toenemen van de mensenmassa, zorgde dit voor de nodige frustraties. Ze had ondertussen veel goed te maken en de verwachtingen waren bij iedereen hoog gespannen!
Toen eindelijk het podium opgesteld was en er lichtjes begonnen te verschijnen achter de grote witte doek, doken er meteen overal fotocamera’s de lucht in en werd geschreeuw uitbundiger.

Tarja

Tarja’s megacoole drummer

Wanneer de verlichting helemaal in orde was en Tarja startte met optreden, ging iedereen uit zijn dak! De sfeer was gespannen en toen het doek naar beneden viel, barstte de sfeer echt los. We waren vertrokken voor anderhalf uur puur Tarja! De hoge verwachtingen werden stuk voor stuk allemaal ingelost! In geen tijd had Tarja de hele zaal mee en was iedereen in de ban van haar optreden. Anderhalf uur lang een grote glimlach, gekke bekken, interactie met het publiek, goede muziek en  vooral een fantastische stem zonder één noot vals te zingen! Tarja zong, speelde piano, veranderde 5 keer van outfit en bespeelde het publiek met al haar charmes! Tarja was geweldig! Anette kan er nog wat van leren… Wij hebben lekker originele Nightwish-songs als Passion and the Opera, Over the Hills and Far Away, Dead Gardens én Wishmaster gekregen! Over the Hills en Wishmaster live door Tarja gezongen, meer moet dat niet zijn

Tarja’s setlist:

• Boy and the Ghost
• Lost Northern Star
• My Little Phoenix
• Passion and the Opera
• The Seer
• Dead Gardens
• I Walk Alone
• Ciaran’s well
• Sing for me
• Over the Hills and Far Away
• Enough
• Minor heaven
• The reign
• Oasis
• Poison

Bisnummers:

• Wishmaster
• Die Alive
• Calling Grace

Epica was geweldig, Tarja was fantastisch! MFVF was voor ons geslaagd!
Meer foto’s en filmpjes op Flickr!

Vorige zaterdag zijn we naar de Mysticfair in Het Land van Ooit geweest. Omdat het de hele week koud en slecht weer was, hadden we afgewacht tot vrijdagavond om de knoop door te hakken of we zouden gaan of niet. Zaterdag bleek de beste dag van de week te zijn en beloofde koud maar droog te worden.

Zaterdagvoormiddag vertrokken we dus richting Nederland voor een dagje vol fantasy- en paganstuff. Het Land van Ooit is vorig jaar failliet verklaard, waardoor ik eigenlijk ook wel benieuwd was naar wat er van het vroegere park gekomen was.
Toen we aan het park aankwamen, viel het ons op dat er nergens parking te bespeuren was. Vreemd voor een locatie waar een pretpark geweest is… Even polsen bij een medewerkster van het event leverde het antwoord dat het verboden was gebruik te maken van de parking. De organisatie vond het erg vervelend en de bezoekers moesten dan maar een plekje in de buurt zoeken.

Door het slechte weer was het niet zo druk op de Mysticfair. Er stonden leuke kraampjes, maar het grote grasveld wat het hart van het event moest worden, lag er erg drassig bij. Gelukkig was de grond voor het podium droog, want we waren van plan enkele optredens mee te pikken en hadden niet veel zin om in de modder te staan…

Omnia zou om 14u de spits afbijten. Omnia was present, maar er waren problemen met de opzet en het geluid, waardoor we eerst konden lachen met de grappige conversaties en toestanden tussen podium en geluidsmensen.
Het optreden van Omnia was erg leuk. Zanger Steve praat muziek en songs vlot aan elkaar, de muziek is goed en het is leuk om hen om het podium bezig te zien. Na afloop van het concert hebben we meteen een paar cd’s van hen gekocht. Omnia is een populaire groep in het genre en is vaak terug te vinden op de muzikale affiche van fantasy, gothic en medieval events. Toch zijn de bandleden zo spontaan om na het optreden handtekeningen uit te delen en op de foto te gaan met fans, waardoor Vee en ik nu elk een door de volledige band gesigneerde cd in ons bezit hebben.

Na het optreden van Omnia hebben we nog een beetje rondgeslenterd op het terrein voordat we naar het optreden van de Mediaeval Baebes zouden gaan kijken. We waren ondertussen echter zo bevroren van de kou, waardoor het idee om in een warme auto richting huis te zitten, de bovenhand haalde en we toch maar vertrokken zijn.

Mysticfair was een leuk initiatief, maar had erg te lijden onder het slechte weer en andere onvoorziene omstandigheden. Hopelijk hebben ze volgend jaar meer geluk, want ik vond het wel jammer voor de organisatie.

Het slechte weer zorgde er voor dat er zo goed als geen spectaculaire outfits van bezoekers te zien waren. Het optreden van Omnia heeft daarentegen wel voor leuke foto’s gezorgd. Zie Flickr voor de hele fotoreeks van zaterdag!

Liez op een soldaat uit Napoleons leger

Heks en Vee

Stijn past een hoge hoed

Jenny met bodhran

Luka met slideridoo

Zanger Steve

Jenny met harp

Ik denk dat dit hun jongste toeschouwer was

Traditiegetrouw zijn Stijn en ik zaterdag naar Hasselt kermis getrokken. Net als elk jaar stonden we tussen de grote mensenmassa in de Kanaalkom naar het vuurwerk te kijken, om vervolgens eens over de kermis te gaan wandelen. Na drie pretparkbezoeken in de zomer was de attractienood niet zo hoog. Mijn hardnekkige verkoudheid maakte die nood er niet groter op, waardoor het met wat kuieren is gebleven.

Op Hasselt kermis komen we steeds bekend volk tegen. Zo hebben we onder andere het grote nieuws gekregen van een medepedagoogje en haar vriendje, die net uit de VS zijn teruggekeerd en hebben verteld over het romantische huwelijksaanzoek in de Grand Canyon.
Het afstuderen als licentiaat in de pedagogische wetenschappen heeft ondertussen al gezorgd voor twee verlovingen onder mijn Pi-vriendjes! Ik ben benieuwd wie de volgende wordt… En neen, dat gaan niet Stijn en ik zijn :-p

Ook weer super was het snel bijpraten met Sara, die we eerst schandalig voorbij gelopen zijn… *diep beschaamd*
Hasselt kermis lijkt een garantie te worden om elkaar een jaarlijkse korte update te geven Maar deze keer zouden we toch eens echt moeten afspreken hé!

Rond 23u begon het echt te druk te worden en zijn we huiswaarts gekeerd. Ondanks de dikke winterjas was het toch erg koud, wat een lekker warm bed eens zo aanlokkelijk maakte…

Omdat we vorig jaar op een (overigens zeer geslaagd) bruiloftsfeest uitgenodigd waren en Stijn daarvan het hele weekend de gevolgen had moeten dragen, waren we toen niet naar Castlefest kunnen gaan. Dit jaar besloten we het er wel op te wagen en daar hebben we geen spijt van gekregen!

Waar de Elf Fantasy Fair meer nadruk legt op het fantasygedeelte (wat nogal vanzelfsprekend is…), legt Castlefest meer nadruk op pagan en medieval. Dat brengt met zich mee dat er naast de vele leuke kraampjes en animaties ook veel aandacht wordt besteed aan de muzikale optredens.

Zelf vond ik Castlefest de moeite om naar toe te gaan. Ik vond het zelfs net iets meer geslaagd dan de Elf Fantasy Fair dit jaar. Castlefest slaagt er in om een leuke authentieke sfeer te creëren en zorgt er ook voor dat deze sfeer authentiek blijft. In tegenstelling tot de Elf Fantasy Fair heb ik op Castlefest geen eetkraampjes à la ‘broodje unox’ gezien, maar werd het voedselaanbod grotendeels verzorgd door The Cooking Highlander. Hele lekkere keltische barbeque is dat trouwens! Het eten wordt geserveerd op aarden borden en drinken doe je uit de bijbehorende aarden bekers. Het plaatje hier voelde net iets completer aan dan op EFF.
EFF vind ik dan weer iets meer bezoekers met indrukwekkende fantasykostuums hebben. Al moet er gezegd worden dat veel bezoekers ook op Castlefest bijzondere outfits hebben. Vanaf dit jaar staan beide events met stip op de agenda genoteerd! Altijd leuk om even in een andere wereld terecht te komen waar je ogen en oren te kort komt!

Enkele sfeerbeelden (meer op Flickr):

Vanavond wordt de eerste aflevering van Boer zoekt vrouw uitgezonden. Op zich is dat niet zo heel bijzonder nieuws, maar dit jaar doet er een vriendin mee van mij!
Marie-Harry is een ex-kotgenootje van Torres en is geweldig grappig, heel spontaan en een echte babbelaar! Ze heeft Romaanse gedaan, maar studeert nu nog een jaartje bij in Leuven. Ze woont bij haar mama op de boerderij en heeft voor al haar koeien een naam! Ik heb dikwijls gelachen met haar verhalen van de boerderij. Echt spijtig dat ze niet meer bij ons op kot zit, want het is een stuk stiller in de keuken…

Kijk vanavond dus om 20u30 naar vtm en spreek zeker al jullie vrijgezelle vrienden aan om haar brieven te schrijven! Ze zullen het zich niet beklagen!

Mijn paasweekend is eigenlijk niet zo’n echt paasweekend geweest. Stille Zaterdag was eerder “babbelzaterdag” door de fijne reünie met de vroegere kotgenootjes, Paaszondag was dan weer enorm knallend met een superoptreden van Nightwish in de Lotto Arena!

Het concert was echt volledig uitverkocht, dus dat beloofde alvast een drukke avond te worden. We waren dus maar op tijd vertrokken richting Antwerpen, zodat we dichtbij parkeerplaats konden vinden. Bij aankomst was er al veel volk aan en in de zaal, maar toch stonden we niet al te ver van het podium op het middenveld.

Het voorprogramma werd gebracht door PAIN, een groep uit Zweden. Hun set was niet slecht en had het publiek helemaal klaargestoomd voor het optreden van Nightwish.
Toen echter de intro van Nightwish zelf begon, brak het helemaal los binnen de Lotto Arena. Echt iedereen had er zin in en de sfeer zat goed in zowel de zaal als op het podium.

Jammer genoeg stond er opeens een reeks grote mannen voor Vee en mij, waardoor we slechts enkele “kijkgaatjes” hadden om nog iets mee te kunnen pikken van het optreden. In zo’n gevallen wordt er nogal gevloekt op de lengte, of beter gezegd op de “kortheid” van de benen, maar daar valt nu eenmaal niet zoveel aan te doen…
Het rechtse gedeelte van het podium was voor mij geheel onzichtbaar, links en het midden viel zo af en toe nog mee. Maar in zo’n gevallen ben je dankbaar voor een XL-vriendje, dat je zo nu en dan eens in de hoogte tilt. Stijn zijn zicht was echt super! Hij had volledig zicht over het hele podium, waardoor er gewoonweg niks aan hem ontging. *jaloers* Elke gekke bek en elke move heeft hij gezien. Als je dan opeens nog net iets hoger de lucht in wordt getild, vindt er een geweldige openbaring plaats! Maar in zijn nek ga ik niet kruipen, dat is net iets te hoog

Ondanks het feit van het gebrek aan lange benen, was het concert zelf echt geweldig! De show zat goed in elkaar en was echt helemaal af! Niet alleen de muziek, maar ook de lichtshow, vuurwerk en sfeer zaten echt helemaal goed.
Af en toe werd er wel een beetje vals gespeeld, want nieuwe zangeres Anette kan natuurlijk niet aan de hoge noten van Tarja, waardoor de oude nummers een beetje lager gespeeld werden.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik de vervormingen in liedjes als Wishmaster en Nemo niet echt waardeer, maar het werd – op hier en daar een kleine valse noot na – live wel goed gebracht.
Het was vooral Marco die het publiek extra opzweepte en Anette deelde paaseitjes uit. Haar jurk met tube bleek niet zo handig te zijn, want ze moest heel regelmatig haar kleedje weer omhoog trekken. Schouderbandjes kunnen handig zijn

De setlist zag er als volgt uit:
1. Bye Bye Beautiful
2. Dark Chest of Wonders
3. Whoever Brings the Night
4. The Siren
5. Amaranth
6. The Islander
7. The Poet and the Pendulum
8. Dead to the World
9. Last of the Wilds
10. Sahara
11. Nemo
12. Wishmaster
13. I Wish I had an Angel

Het hele gebeuren heeft toch wel indruk gemaakt. Stijn was voor het vertrek nog een beetje bezorgd over het feit dat hij niet tussen het metal en gothic publiek zou passen, maar daar is hij bij aankomst snel over geraakt. Want hé zeg, groot, donkere kleding en een paardestaart vol krullen, zo liepen er daar echt wel meer rond!
Uiteindelijk vond hij het concert zelfs beter dan het tweede concert van Tiësto in de Ethias Arena, wat niet moeilijk is. Een echt muziekconcert brengt nu eenmaal veel meer sfeer en groepsgevoel naar boven!

Nightwish was super, zeker voor herhaling vatbaar!!

Foto’s van het concert onder andere hier te vinden.

Ondertussen zit de verhuis naar “het Zuiden” er weer op. Omdat ik alles al bijeengezet en ingepakt had, duurde het niet zo lang voordat papa en Stijn zaterdag alle tassen en dozen in de auto hadden verhuisd. Het was wel een beetje raar om de sleutel af te geven, de “gevreesde” trap af te lopen en voor de laatste keer de voordeur in het slot te gooien. Veel tijd om hier bij na te denken was er echter niet, want we zaten op een strak tijdsschema. Om 18u hadden we afgesproken in de Grenslandhallen in Hasselt, waar het jaarlijkse Toyota-feest zou doorgaan.
Dat betekende dus dat, eens thuis aangekomen, alle dozen, tassen en computer snel van de auto naar binnen verhuisd moesten worden, er snel wat gegeten werd en dat we ons in snel tempo moesten klaarmaken voor het Toyofeest.

Aangezien Toyota al 15 jaar lang zijn grote magazijn in Webbekom heeft staan, werd er dit jaar beloofd dat er nog meer geld tegenaan gegooid zou worden dan anders. Het zou dus een decadent feestje worden…
Toen we aankwamen in de gietende regen, was ik blij dat ik niet op Stijns aanvraag voor krullen ingegaan was. Er was in de eerste plaats geen tijd voor geweest en ten tweede zou er niets van over gebleven zijn…
Gelukkig konden we aansluiten bij de rij wachtenden binnen, waar de bekendste Joeri van België met een camera in zijn kielzog de mensen aan het entertainen was. Er zouden 1300 mensen komen en dat duurt even voordat die allemaal binnen zijn.
Na de controle van de uitnodiging werd iedereen via een catwalk naar de receptie met hapjes geleid. Waar de immens saaie uiteenzetting over de cijfers van het voorbije jaar, vorig jaar nog verplaatste werd, werd deze dit jaar helemaal geschrapt tot grote opluchting van het aanwezige publiek. Aan alle muren van de feestzaal hingen grote projectieschermen waarop af en toe weetjes werden getoond. Saaie cijfers werden op deze manier afgewisseld met leuke weetjes, een fijne oplossing

Het eten was weer lekker, de drank vloeide rijkelijk en tijdens het het hele diner speelde de live-band van “Sterren op de dansvloer” onder leiding van Eric Melaerts. Verder waren er nog verscheidene dans- en showacts en als surprise act kwam Scala optreden, met gastoptredens van onder andere Stijn Meuris en Koen Buyse van Zornik.
Het was dus inderdaad een duur feestje! (foto’s op Picasa)

Maandag heb ik Schemerwacht van Sergej Lukjanenko uitgelezen, het boek dat ik bij Nieuwjaar gekregen had. Het is een fantasyverhaal waarin lichte en duistere tovenaars moeten samenwerken om heksen, weerwolven en vooral elkaar onder controle te houden. Het boek is een echte Russische bestseller en is wel leuk om te lezen. De vele Russische namen die er in voorkomen zijn wel even wennen, maar het boek leest heel vlot. Het is wel een beetje moeilijk om er wat van te vertellen, zonder de essentie te verklappen…

Dinsdag zijn Stijn en ik naar het autosalon getrokken. Dat betekent dat Stijn zijn weg gaat tussen de mensen- en automassa en dat ik er achteraan huppel. Ik vind auto’s namelijk niet zo boeiend, maar af en toe moet je eens wat over hebben voor je vriendje
Stijn heeft in ieder geval niet kunnen zeggen dat hij niets gezien heeft, want hij heeft meer auto’s gefotografeerd dan dat hij mensen gefotografeerd heeft op het Toyotafeest van zaterdag! Degene die interesse hebben voor de laatste nieuwe automodellen, kunnen hier wel wat vinden.

Morgen gaat het richting Leuven, dus mijn week is wel gevuld

Vandaag heb ik de aller, allerlaatste hand gelegd aan alle officiële en formele verslagen die af moesten voor mijn stage. Nadat ik mijn theoretische kader heb doorgemaild en afgeprint naar mijn begeleider en de prof, ben ik samen met de andere stagiaires mijn verjaardag en afscheid gaan vieren. We zijn bij het Gras bij de buren neergeploft en hebben bij enkele drankjes er op los gebabbeld! Ik heb van Nienke, Ilona en Suzanne ook nog een verjaardagscadeautje gekregen: een hele zak vol met typisch Hollandse dingen!
Het is zo vreemd dat ik ze niet meer ga zien… Het zijn echte schatten, ik ga ze echt wel missen!

Mijn verjaardagspakketje: “De hippe Hollandse keuken”, pure hagelslag, erwtensoep, drop, stroopwafels, een kaars van de domtoren, een ballon en een kaartje met elfjes op!

Meer foto’s op Picasa.