Kleren

Ik heb vandaag mijn kleerkast een keer onder handen genomen. Niet geheel vrijwillig, maar eerder onder lichte dwang van de mama. Elk jaar moet ik minstens één keer al mijn kleren nakijken om te kijken wat mag weg. Meestal vindt dat gebeuren plaats tijdens de paasvakantie, maar de thesis heeft er dit jaar voor gezorgd dat er geen tijd voor is geweest, tot nu na de examens. Niet dat ik er rouwig om ben geweest, want ik heb een hekel aan het uitmesten van mijn overvolle kleerkast. Ik kan namelijk niets wegdoen en met elk kledingstuk dat ik vastneem, neem ik mezelf voor het in de zeer nabije toekomst een keer te dragen.

Vandaag heb ik mezelf echter voorgenomen om hard te zijn. Eenmaal begonnen, is dat ‘hard zijn’ een  ‘beetje harder zijn dan anders’ geworden.  Een stapel kleren die ik de laatste jaren niet meer heb gedragen en ook niet meer van plan ben ooit te dragen, zijn onherroepelijk de zak ingegaan. Voor een ander stapeltje kleren die ik eigenlijk niet echt meer draag maar nog wel leuk vind, heb ik een oogje dichtgeknepen. En toen, toen kwam ik bij mijn stapel jeansbroeken. Er zitten daar een aantal exemplaren tussen die ik minstens vier jaar niet meer gedragen heb, maar die ik gewoon nooit weg kan doen. Omdat ik toch echt wel kleren weg moest doen, heb ik de broeken mee de zak ingestopt. Mijn meest favoriete jeans ooit heb ik nog een keertje gepast en ze zat nog steeds even perfect als vroeger. En toch heb ik ze weggedaan. Ik heb ze zelfs nog een keertje terug uit de zak gehaald en heb nog steeds de neiging om buiten te lopen en ze er weer uit te gaan vissen… Mijn favoriete broek zal wegens ouderdom mijn favoriete broek niet meer zijn, favoriete jeansbroeken zouden niet mogen  verslijten!
Ik heb in ieder geval twee grote volle zakken het huis uit gerold. Maar mijn kleerkast, die is nog altijd overvol!

Gejuich alom!

Want na drie jaar hard labeur is de thesis eindelijk ingediend!
Normaal moest ie vrijdag reeds binnen zijn volgens onze planning, maar aangezien de nieuwe Word Vista draaide op de computers van het copy-center, waren er enkele dingen veranderd, die we vervolgens ter plekke hebben moeten aanpassen.
Ik wist niet dat een thesis laten drukken en inbinden zo stresserend kon zijn… En dan moesten we nog wel negen van die ondingen hebben :-s
Vrijdagnamiddag was het secretariaat al dicht, maar vandaag zijn de vijf exemplaren netjes afgeleverd

Nooit, en dat zweer ik echt, nooit zal ik nog een thesis maken!! Gedaan er mee! Het is genoeg geweest. Niet voor herhaling vatbaar.

Nog één mini-paper en drie examens te gaan…

Chihuahua

Ik heb onlangs voor de allereerste keer een Chihuahua mogen vasthouden. Niet zo maar een Chihuahua, maar een puppy versie die plots in mijn handen werd gedrukt… Ik vond het eigenlijk een beetje vies aanvoelen, zo’n Chihuahua. Het ding heeft niet echt een dikke vacht op zich, maar als je zo de buik in je handen hebt, voelt het toch vreemd aan…
Ik snap niet waarom mensen deze hondjes zo geweldig vinden. Laat staan waarom ze zo’n arme puppy hond mee op de arm nemen in een drukke stad! Niet dat ik tegen Chihuahua’s ben of zo. Helemaal niet. Het blijft een persoonlijke keuze welke hond je neemt en mijn voorkeur geniet ie niet. Geef mij dan toch maar een Labrador

Kleurrijk

Mijn computer en beeldscherm zijn het aan het begeven…
De computer is het laatste jaar pokketraag, beslist al eens om gewoon uit te vallen met al dan niet bijbehorend blauw scherm en sinds enkele maanden begint ook mijn scherm kuren te krijgen.

Eerst werd mijn scherm zo nu en dan geel. Wat later werd dat eentonige geel afgewisseld door allerlei schakeringen van geel en nu springt het scherm af en toe opeens van normaal naar een lichtpaarse tint.

Kleurrijk is het wel, om zo aan je thesis werken.

Boze oog

Gehoord in de les:
“Mensen met blauwe ogen zijn slecht, want ze zijn door de duivel bezeten.”

Ik dacht dat het blauwe oog net beschermend was tegen het boze oog?

In ieder geval: Stijntje, je bent door de duivel bezeten!

Note to self

*Ga niet meer naar het winkelcentrum in Utrecht zonder geldige reden.*

De kerstperiode is een dure tijd…

Maar iedereen gaat blij zijn met de cadeautjes!

Onder water

Ik heb al de hele dag het gevoel dat ik naar de diepere oorden van een zwembad duik…
Een zware verkoudheid hebben is niet fijn!

Wel lief: vanmiddag bij de leesles van ons zwakke meisje op de school, had ik even een geweldige niesbui. Het niezen op zich was niet genoeg en ging gepaard met tranende ogen.
Meisje heel bezorgd: “Juf, traan! Daar! Juf, verdriet?”
Ik: “Neenee, juf is een beetje ziek en verkouden.”
Meisje: “Juf, ik best doen! Dan juf blij?”

Ze kunnen soms toch wel lief zijn hoor

Tweety

Ook al zijn ze meestal behoorlijk dom, toch ben ik altijd nieuwsgierig genoeg naar het resultaat :-p

Volgens de “Welke stripfiguur ben je ?”-test ben ik Tweety:

“Je bent schatig en iedereen houdt van jou. Je bent de beste vriend die niemand graag verliest. Je kwetst nooit iemand, en je bent ook bijna nooit gekwetst. Het leven is een heerlijke bries. Je bent meestal geestig en kalm. Let op voor steken in de rug, en je komt het leven door zonder zorgen.”

Vandaag…

…was het véél te warm!! (wel 30° alsjeblieft)

Ik heb zelfs al After-Sun moeten smeren en dat terwijl ik niet eens veel buiten ben geweest :-s
Mijn topje staat mooi in mijn nek en schouders gebrand… Welja, gelukkig heb ik niet al te lang in de zon gestaan, dus hopelijk zal het snel weer weggaan.

Bah, “mottig weer” om te blokken zo

PS: nog snel een extra portie motivatie voor Helga:
Go Helgie!! You can do it!! *steekt duimen omhoog*