::Liez:: » Torres

Boerin zoekt man!

anneliez — Tue, 13 May 2008 14:55:58 +0000

Vanavond wordt de eerste aflevering van Boer zoekt vrouw uitgezonden. Op zich is dat niet zo heel bijzonder nieuws, maar dit jaar doet er een vriendin mee van mij!
Marie-Harry is een ex-kotgenootje van Torres en is geweldig grappig, heel spontaan en een echte babbelaar! Ze heeft Romaanse gedaan, maar studeert nu nog een jaartje bij in Leuven. Ze woont bij haar mama op de boerderij en heeft voor al haar koeien een naam! Ik heb dikwijls gelachen met haar verhalen van de boerderij. Echt spijtig dat ze niet meer bij ons op kot zit, want het is een stuk stiller in de keuken…

Kijk vanavond dus om 20u30 naar vtm en spreek zeker al jullie vrijgezelle vrienden aan om haar brieven te schrijven! Ze zullen het zich niet beklagen!

Kamer

anneliez — Tue, 21 Aug 2007 12:25:00 +0000

Dit weekend zijn we opnieuw naar Utrecht geweest om onder andere de kamer te gaan bezichtigen. Eigenlijk was het wel wat teleurstellend. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen op basis van de omschrijving, maar een superkamer is het zeker niet. Als je het met Torres zou vergelijken, zijn de (vernieuwde) kamers in Torres pure luxe…
Ach ja, we zullen het wel overleven zeker?

Weekoverzichtje

anneliez — Tue, 10 Jul 2007 19:54:00 +0000

*Maandag
Maandagnamiddag zijn Stijn en ik naar Leuven vertrokken om mijn kot leeg te gaan maken. Aangezien ik 2 jaar in Camilo Torres heb doorgebracht, zat mijn kamertje er voller dan vol, waardoor we even zoet zijn geweest met inpakken. Tot grote ergernis van Stijn ben ik zo iemand die niet snel iets weggooit en hou ik alles gewoon bij. Hier en daar werd er al snel door hem op de doos ‘rommel’ of ‘+ stiftjes die niet meer schrijven’ bijgeschreven en ik heb plechtig moeten beloven dat ik tijdens de vakantie elke doos goed zou nakijken (wat ik ondertussen dan ook netjes doe, braaf als ik ben :-p).
Na het inpakken hebben we voor de allerlaatste keer pizza besteld en hebben we wat bijgebabbeld met Marie-Harry en Greet. Na 2 jaar leut ga ik mijn gekke kotgenootjes wel missen
’s Avonds was het nog eens tijd voor een zalige avond nietsdoen. Het ‘harde labeur’ van tijdens de examens werd weggespoeld met een duik in het zwembad van Aquaheaven, een verjaardagscadeautje van Carolien en Dries dat ik nog moest verzilveren. Niets ontspannender dan een avondje sauna en bubbelbad met je vriendje

*Dinsdag
Aangezien het regenweer onze plannen in de war had gestuurd, zijn we dinsdag maar wat gaan winkelen. We hebben een ware speurtocht op zoek naar motolaarzen voor Stijn gehouden en zowaar zijn maat gevonden! Alleen bleken de laarzen telkens te nipt of te breed te zijn, waardoor we nog een beetje verder zullen moeten zoeken…

*Woensdag en donderdag
Woensdag heb ik mijn slag thuis gehaald! Ik had namelijk een paar dagjes Biersdorf am See (foto’s) geboekt ter ere van ons vijfjarig samenzijn en Stijn heeft zijn uiterste best gedaan om niet moeilijk te doen! Hij vond het zelfs leuk! (u leest het goed!)
Het regenweer stuurde opnieuw de plannen in de war, maar we hebben onze dagen toch zoveel mogelijk buiten doorgebracht. Dag 1 hebben we een wandeling gemaakt rondom de Stausee, het stuwdammeer aan ons hotel. Het eten ’s avonds was erg lekker en de cocktails waren nog beter! Vraag maar aan Stijntjelief wat een ‘Zombie’-cocktail precies inhoudt :-p
Donderdagochtend vroeg uit de veren voor een stevig ontbijt en vervolgens richting Irrel, waar we op zoek gingen naar de ‘Irreler Wasserfälle’, die eigenlijk alleen maar stroomversnellingen bleken te zijn. De wandeling in het bos ging niet veel verder dan de ‘Wasserfälle’ omdat de regen weer eens kwam opzetten. Dan maar richting Echternach, waar de regen ons opnieuw parten speelde en we na het eten verder gereden zijn naar het Müllerthal (aka “Klein Zwitserland”). Ikzelf ben er al meerdere keren geweest, maar Stijn had het nog niet gezien. Jammer genoeg kwam er ook nu weer regen opzetten, waardoor we maar een korte wandeling gemaakt hebben.
Ondanks de regen waren het toch twee leuke dagen, maar volgende keer mag het toch wel droog blijven…

*Vrijdag
Vrijdag was het zover: na de zenuwslopende examens en het wachten in volle spanning werden eindelijk de examenresultaten meegedeeld! (onze faculteit is traditioneel bij de laatsten…) Zoals eerder gepost, was het resultaat beter dan gehoopt en heb ik dit jaar een onderscheiding gescoord in plaats van een tweede zit zoals tijdens de kan-jaren. Ha! Nooit meer examens in januari! Ik ben er niet rouwig om… (kan mijn verjaardag eens echt gevierd worden!)
Volgend academiejaar op naar Utrecht voor stage, daarna thesis afwerken en nog een semester lessen volgen om dan in juni hopelijk de allerlaatste examens te mogen afleggen…

*Zaterdag
Jeej! Eindelijk scheen de zon volop! We hebben van dat mooie weer dankbaar gebruik gemaakt om het ‘Zandsculpturenfestival’ in Lommel te gaan bezoeken. Thema dit jaar is Griekse mythologie en ik heb hiervoor altijd al een zwak gehad. Door de regen van de afgelopen weken hadden de beelden echter al schade opgelopen, maar het was wel leuk om te zien. Ik had er wel een beetje meer van verwacht, er stonden namelijk maar 14 zandsculpteren en een 15e stond voor de kerk.
’s Avonds heeft Stijn getrakteerd op een etentje in ‘Het Magazijn’ in Hasselt, om mijn goede resultaat te gaan vieren. ‘Het Magazijn’ is trouwens een echte aanrader! Het eten was wederom erg lekker en onze pasta met wokgroentjes en parmezaan werd met veel smaak verorberd.
Na het etentje hebben we nog een ritje met de moto gemaakt. Een late avondzon over korenveldjes zorgt steeds weer voor fijne uitzichtjes.

*Zondag
Een tweede dag mooi weer werd aangegrepen om nog eens een bezoekje te gaan brengen aan de Maasvallei. Zo’n flinke wandeling in pure rust kan een mens ook wel eens deugd doen en het is nog goed voor de conditie ook!

Camera’s op Torres!

anneliez — Fri, 01 Jun 2007 15:41:00 +0000

Te lezen op de website van Camilo Torres:

“De VRT nieuwsdienst zou graag op zondag 10 juni, dag van de verkiezingen, komen filmen in een residentie in Leuven over hoe studenten verkiezingen in examentijd beleven. Indien er interesse is om een loopbaan als bekende Vlaming te beginnen; ‘t is de moment. Laat ons ten laatste zondag iets weten.”

Ik denk eerlijk gezegd niet dat er zoveel studenten in de keuken gaan zitten volgen wat de (tijdelijke) uitslagen zijn. Welja, met zoveel studenten in het gebouw zullen ze wel enkele kandidaten vinden

Dinner

anneliez — Wed, 23 May 2007 12:00:00 +0000

Gisteren ben ik samen met enkele kotgenootjes gaan eten om het academiejaar af te sluiten. Eigenlijk had het meer iets van een ‘laatste avondmaal’, want het zou de laatste keer zijn dat we met z’n allen als kotgenootjes rond dezelfde tafel zouden zitten. Marie-Harry vertrekt uit Torres en ik ga stage doen in Nederland, terwijl ik nog niet zeker weet of ik in het tweede semester zal terugkomen of niet. En onder de blok en examens gaan we elkaar sowieso niet meer vaak tegen het lijf lopen… (Wij zijn van die ‘ijverige’ studentjes die liever thuis studeren. ;-p)

De bus nemen richting Clijne Taefel was al een avontuur op zich als je mijn kotgenoten zou kennen Omwille van dezelfde reden zijn we ook steeds ‘veilig’ op kot gebleven en was dit de eerste keer dat we elders samen gaan eten zijn. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het aantal decibels dat geproduceerd wordt, om nog maar te zwijgen van de gespreksonderwerpen als we samen aan tafel zitten…

In het begin was iedereen vrij braaf, relatief stil zelfs! Dat zijn we niet echt gewoon Na lang kiezen en twijfelen wat we zouden bestellen (neen, deze keer was ik niet de enige die niet kon kiezen!) bestelde Pé een portie ribbekes, Saskia een grill mix, Marie-Harry een Bourgondische schotel, Greet een pasta met zalm en ik een pasta met scampi’s. Wegens het feit dat er een invasie Hollandse oudjes onder leiding van een priester aanwezig was, heeft het eventjes geduurd vooraleer we ons eten kregen, maar het was wel het wachten waard.
De gespreksonderwerpen veranderden al snel in de gebruikelijke onderwerpen van in de keuken op kot. Het ging met andere woorden dus al snel weer over piemels, triootjes en nog meer van dat. Gelukkig zaten de Hollandse oudjes inclusief priester een stukje verder en werd er af en toe op gelet dat we niet in onze kotkeuken zaten, maar op restaurant, wat het gebruikelijke aantal decibels binnen de perken hield.

Het eten was erg lekker, wat we ook met nadruk bestigden bij het afruimen van de tafel. De serveerster antwoordde wel heel vriendelijk vragend in de richting van Marie-Harry en mezelf dat het ‘precies wel wat te veel was’. Want jawel, onze borden waren nog halfvol (Dat is dus één van die redenen dat ik Stijn mis als hij niet aanwezig is, anders kunnen we stiekem borden switchen, waardoor mijn halve bord wat kleiner wordt…)

De terugrit naar Torres ging gepaard met een discussie over ‘piemelringsnoepjes’ en eetbaar ondergoed (ik geef het toe, mijn kotgenoten hebben iets met piemels) en enkele vreemde blikken van medebusreizigers. Na het afstappen volgde nog een bezoekje aan de schommel op het pleintje en tenslotte ging Greet traditiegetrouw in een verloren winkelkarretje zitten (dit keer wel zonder ijsje en niet meer gepaard met het liedje ‘wij zijn de frigobox-toeristen).

Het was een leuke avond. Ik ga de gezellige en grappige momenten op kot met Marie-Harry ‘de farse teef’, Greet ‘het wijf’, Pé ‘de Casanova’ en Saskia ‘La Taupe’ wel missen. Donderdag nog een keertje samen marginale televisie kijken en dan zit dit academie- en kotjaar er weer op!

Grmbl

anneliez — Fri, 11 May 2007 14:00:00 +0000

Het is het einde van de week, je bent moe, besluit voor het slapen gaan toch nog snel te gaan douchen en dan… Dan gaat opeens het brandalarm af!
Geloof me, dat is niet grappig bij ons op kot… Is het echt? Is het een oefening? Of is iemand er weer mee aan het spelen?

Aangezien het signaal stopte, besloot ik dan toch maar om rustig van de douche naar mijn kot te gaan. Daar was ik nog maar net mijn bed ingekropen en lap! Daar had je het weer… Omdat het deze keer toch langer duurde en ik boven mij gestommel hoorde, besloot ik dan toch maar eens te gaan kijken. Toch maar eerst snel kleren en een jas aangetrokken, want als gangverantwoordelijke moet ik buiten gaan staan en de mensen van mijn gang tellen. Aangezien niemand anders van mijn gang naar buiten liep, ging ik dan toch maar eens polshoogte nemen op G1, daar kom je altijd wel iemand tegen Op G1 stond bijna iedereen in pyjama op de gang, maar ook daar wist niemand wat er aan de hand was. Ik ben dan maar doorgelopen naar buiten, ik had mijn kleren nu toch al aan. Buiten aangekomen ben ik één van de residenten gevolgd naar een ander groepje kotgenoten. Op de vraag hoe het nu zat (Is het echt, of is het vals alarm???) Kregen we doodleuk dit antwoord:

Resident: “Kijk, het zit zo… Het brandalarm is afgegaan in een berging. Probleem is dat we niet kunnen gaan verifiëren of het echt brandt of niet, want we hebben geen sleutel van die berging. Daarom hebben we het alarm maar gereset. Er is dus ‘officieel’ niets aan de hand.”
Bezorgde kotgenoot: “Ja, maar wat als het dan echt brandt??”
Resident: “De nachtwaker is op komst, hij heeft de sleutel en zal gaan kijken of het echt brandt of vals alarm is.”
Kotgenoot: “Het alarm is al wel twee keer afgegaan hé!”
Resident: “Tiens, twee keer? Niet gehoord…”
Kotgenoot: “Wat moeten we nu dan doen, binnen gaan of buiten blijven?”
Resident: “Ga maar binnen, als het echt is, zullen we het brandalarm terug opzetten. We zullen het dan ook laten afgaan, dan weten jullie dat het echt is en moeten we evacueren.”

Vervolgens maar terug binnen gelopen en de rest uitgelegd hoe het zat. Er waren er wel een paar ongerust, maar we zijn dan toch maar terug onder de wol gekropen.
Natuurlijk ging iets later weer het alarm af, waarop we dan toch maar opnieuw gingen kijken (‘volgende keer is het echt’). Er was echter niet veel te zien, dus zijn we dan toch maar opnieuw gaan slapen. Torres heeft geen brandjes gehad blijkbaar, alle studentjes zijn veilig en wel de nacht doorgekomen. De nachtrust daarentegen was wel grondig verstoord…