*1*

Vandaag was het dan zover: mijn allerlaatste stagedag. Ik had niet echt iets meer te doen en heb wat kleine dingetjes in orde gemaakt. Briefjes geschreven waar wat allemaal te vinden is, uitleg gegeven aan een andere stagiaire die misschien gaat verder lezen met één meisje, een laatste overleg gehad met een leerkracht en de psychologe en verder de hele tijd moeten afscheid nemen van kinderen en collega’s.
Ik vond het wel een beetje triest met de kindjes. Het hele zwakke meisje dat ik elke dag meenam om te lezen besefte het niet zo goed denk ik. Ze had een tekening voor me gemaakt en vroeg wanneer ik precies terug naar België ging, maar wat later vroeg ze wat we volgende week gingen doen. Ik denk dat het pas volgende week gaat doordringen, wanneer ze merkt dat ik haar toch niet meer kom ophalen.
In de andere groep waren er een paar meisjes een beetje verdrietig. Ze waren enorm aanhankelijk en vonden het helemaal niet leuk dat ik wegging. De jongens kwamen ook wat zeggen en deden nog een laatste poging om mijn telefoonnummer of mailadres te bemachtigen, maar dat leek me geen goed idee om dat te gaan uitdelen… Toen de bel ging, kreeg ik nog enkele tekeningen, heb ik nog wat knuffels moeten uitdelen en heb ik ze laten beloven dat ze nog heel goed hun best zouden doen met lezen.
Daarna werd er nog even geborreld in de leraarskamer, waarna ik ook van de overgebleven leerkrachten heb afscheid genomen. Het was wel fijn om te horen dat je bedankt wordt voor de grote inzet en dat je toch wat bereikt hebt met de kinderen.
Ik heb voor de laatste keer de laptop en mijn spullen opgeruimd, heb mijn foto van de wisselkader meegekregen en ben dan vertrokken. Die deur voor de allerlaatste keer dichttrekken, het plein overlopen en de bus richting huiswaarts nemen, dat was toch wel een vreemd moment vond ik, …

De stage is enorm snel voorbijgegaan. Het is jammer dat ik de afloop niet meer ga kunnen meemaken van hoe bepaalde zaken, maar de remedial teacher heeft beloofd me iets te laten weten op het einde van het jaar, dus dat is wel fijn. Ik heb veel bijgeleerd, maar ook veel nieuwe leuke mensen leren kennen. Ik heb af en toe gegrommeld en (stilletjes) gevloekt, maar ik heb vooral heel veel gelachen en plezier gehad!
Het gaat een hele aanpassing zijn om nu weer over te schakelen naar Leuven…

Mijn werkplek in de leraarskamer, waar we met alle stagiaires op een rijtje zaten:

Mijn foto die op de gang in de wisselkader hing:

*2*

Vanmorgen kreeg ik mail van de prof dat hij na goede ontvangst van het laatste document, mijn stage officieel afgesloten verklaarde. Net als het elke dag afscheid moeten nemen van iemand op de school, geeft dat toch wel een beetje een vreemd gevoel als je nog tot vrijdagnamiddag moet gaan werken…

Maar vandaag was wel een leuke dag. Ik heb gisteren de laatste “leeslesjes” afgerond en de laatste criteriatest afgenomen, waardoor ik vandaag en morgen enkel volgespaarde stickerkaarten kan belonen. Dat betekende vanochtend een dik half uur lang memory spelen en tegen de middag een half uurtje Betoverde Doolhof en Jenga en daarna een half uur buiten tikkertje, verstoppertje en touwtjespringen spelen.
Best wel vermoeiend hoor, zo achter een viertal 9-jarigen aanrennen… Onder het motto “geef ze een vinger en ze willen een arm” was een half uur buitenspelen natuurlijk niet voldoende en besloten twee ’stoere’ jongens om van het speelplein af te lopen. De schoolpoort staat namelijk altijd open overdag, waardoor ze op 1, 2, 3 de straat oplopen. Daar stond aan de poort een brandweerauto geparkeerd, die wel heel erg interessant is natuurlijk. Gelukkig kwamen ze na een paar waarschuwingen weer terug (dreigen dat je het tegen de juf vertelt waardoor ze straf krijgen, helpt nog bij deze leeftijd) .
Op dat kleine incident na hebben ze verder wel goed geluisterd en vonden ze het wel leuk. Er zijn niet veel juffen die echt met hen mee tikkertje en verstoppertje spelen en dan vinden ze het geweldig om de juf steeds aan te tikken…

Na de middag heb ik al hun leesblaadjes samengebundeld en er boekjes van gemaakt. Dan kunnen ze de verhaaltjes nog een keertje lezen thuis en nog wat oefenen. Een verhaaltje dat ze al hebben gelezen, leest de 2e keer immers veel vlotter…
Verder heb ik nog wat kleine dingen in orde gemaakt voor de overdracht naar anderen en dat was het zo ongeveer. Nu alleen nog een overleg morgen en dan zit het er op…

Oh ja, ik heb vandaag ter gelegenheid van mijn afscheid nog bloemen en een fles wijn gekregen als dank voor de moeite. Is toch leuk hé

*3*

Vandaag heb ik de aller, allerlaatste hand gelegd aan alle officiële en formele verslagen die af moesten voor mijn stage. Nadat ik mijn theoretische kader heb doorgemaild en afgeprint naar mijn begeleider en de prof, ben ik samen met de andere stagiaires mijn verjaardag en afscheid gaan vieren. We zijn bij het Gras bij de buren neergeploft en hebben bij enkele drankjes er op los gebabbeld! Ik heb van Nienke, Ilona en Suzanne ook nog een verjaardagscadeautje gekregen: een hele zak vol met typisch Hollandse dingen!
Het is zo vreemd dat ik ze niet meer ga zien… Het zijn echte schatten, ik ga ze echt wel missen!

Nienke, Ilona, Suzanne en ik

Mijn verjaardagspakketje: “De hippe Hollandse keuken”, pure hagelslag, erwtensoep, drop, stroopwafels, een kaars van de domtoren, een ballon en een kaartje met elfjes op!

Meer foto’s op Picasa.

*4*

Vandaag hebben de kindjes tijdens het lezen er alles aan gedaan om me te overtuigen om toch nog maar in Nederland te blijven. Dat zorgt echt wel voor de meest grappige argumenten die uit hun hersenkronkeltjes tevoorschijn komen

Verder heb ik al mijn vrije momenten gestopt in het opzoeken naar theoretische kaders voor mijn verslag. Aangezien ik hier zo goed als geen studieboeken meer heb liggen, was dat niet zo evident. Gelukkig heeft mijn mede-orthostagiaire een paar handboeken meegebracht naar de school. Omdat het boeken waren die ik zelf ook (thuis…) heb, was het een stuk makkelijker om alles op te zoeken. Het is immers moeilijk om voor alles wat je zelf al geschreven en geformuleerd hebt, een citaat of theoretisch stukje te vinden dat hetzelfde beschrijft.

Deze namiddag heb ik echt enorm moeten lachen met de drie andere stagiaires. Ilona had voor haar opleiding creatieve therapie enkele metaforen moeten bedenken voor collega’s waarmee ze samenwerkt op de school. Daardoor was ik samen met de anderen al snel nieuwsgierig naar wat ze van ons zou maken. Dat zorgde echt voor een van de meest grappige conversaties die we gehad hebben.
Van mij hebben ze een muisje gemaakt, met de nadruk op een lief muisje en geen vies knaagdiertje. De argumenten daarvoor waren vooral het feit dat ik klein en fijn ben, fijne handjes heb, alles een beetje precies doe en als een muisje eet. Er is dus over “nagedacht”
Nienke begon als een blauwe bosbes, maar mocht daarna toch een poes zijn en Suzanne werd als vis bestempeld. Ilona mocht ook een lief en pittig knaagdiertje zijn, maar wat voor knaagdiertje precies, is er niet meer definitief uitgekomen. Waarschijnlijk kwam dat doordat we nog steeds moesten lachen omdat ze gisteren tijdens haar eerste oudergesprek door de moeder als ‘een lekker ding’ begroet werd

Ik zeg het jullie, soms zou je gewoonweg een vliegje moeten zijn in onze school, je maakt er de vreemdste en grappigste dingen mee!

*5*

Deze week is mijn laatste stageweek ingegaan. Deze begon meteen al spannend met mijn eindevaluatiegesprek. Normaalgezien zou dat moeten betekenen dat ik me sinds zondagavond letterlijk zou opeten van de zenuwen, maar die had ik nu vreemd genoeg niet. Niet dat ik er helemaal gerust in was, ik verwachtte eerder een soort aapje dat nog plots uit de mouw tevoorschijn zou komen, maar ik was ook niet zenuwachtig.
Het gesprek verliep heel goed. Zowel mijn begeleider, als mijn begeleidende prof van de Universiteit Utrecht waren vol lof over mijn stagerapport en prestaties. Het enige wat ik nog moet doen is een half A4′tje theoretisch kader voor één van mijn onderzoeken schrijven en dan is het allemaal in orde. Ik schijn onder andere heel erg stipt te zijn, een vlotte en duidelijke verslaggeving te maken, een goede omgang met kinderen en personeel te hebben, en nog meer complimentjes Dat was wel fijn om te horen natuurlijk! Het enige moeilijke wat ik vond, was dat mijn begeleider plots vroeg om van mezelf echt mijn meest sterke punten op te noemen. Dat is altijd iets waar ik toch even over moet nadenken omdat ik het echt niet makkelijk vind. Verder heeft ie mij nog de raad gegeven om nog meer zelfzeker te worden en sneller mijn plaats op te eisen. Daar kon ik me wel in vinden, want ik heb vaak een iets meer afwachtende houding als ik ergens nieuw ben.

Ik vind het wel leuk om de laatste week in te gaan met een hele goede beoordeling en de fijne opmerking dat ik toch een beloftevolle toekomst tegemoet zal gaan

Happy Birthday to Me!

Wat als een superdrukke week vol stress begonnen is, is vrijdag geëindigd in een leuke dag.
Omdat de stage bijna afgelopen is, werd het dringend tijd om mijn stagerapport af te ronden. Daarmee samenhangend moesten ook mijn onderzoeksverslagen in orde zijn. Dat was niet zo evident omdat de psychologe/orthopedagoge die het moet nakijken, er enkel op vrijdag is en dat was toevallig ook de vooropgestelde deadline… Dat bracht een heleboel heen en weer-gemail met zich mee en nog veel meer stress. De hele week heb ik van ’s ochtends tot ’s avonds verslagen geschreven, gelezen en aangepast- naast het andere werk dat ik dagelijks moet doen natuurlijk. Op zich valt dat nog wel mee, maar als je dan op school ofwel van het netwerk wordt gegooid, ofwel een niet-meewerkende laptop hebt, geeft dat enkele problemen… Je kan dan immers niet meer aan je bestanden die op de server van de school staan. Als dan ook nog eens de server het een aantal keer laat afweten, wordt je helemaal gek…

Maar na veel gestress, gevloek en gegrommel is het allemaal wel in orde gekomen. Het heeft wat inspanningen gekost, maar Liesjes laten het niet snel afweten

Vrijdagochtend ben ik wel met hele kleine oogjes opgestaan na het late avondwerk. Maar de vele
lieve smsjes maakten dat snel goed. Toen ik op school aankwam, kwamen er meteen enkele kinderen me om mijn nek gevlogen om toch maar zeker de eerste te zijn om me te feliciteren. Ik heb de hele dag verjaardagsfelicitaties in ontvangst mogen nemen en in de namiddag heeft de D-groep voor me gezongen, heb ik tekeningen van de kinderen en een cadeautje van de juf gekregen. Tussendoor heb ik nog wat overlegmomenten gehad, met enkele kinderen gelezen, mijn stagerapport en verslagen voor de bijlagen afgerond en heel de boel doorgemaild naar mijn prof en afgeprint voor mijn begeleider.

Om 15u heb ik de bus genomen richting Utrecht Centraal Station, een uur gewacht in Rotterdam Centraal, een poosje staan wachten op het verkeerde perron in Antwerpen Centraal en net op tijd de juiste trein naar Diest genomen.

In Diest stond mama me al op te wachten en stond er thuis een petit-beurre-taart voor me klaar, inclusief kaarsjes :-p Stijn kwam ook al gauw thuis aan en toen was het tijd voor cadeautjes! Stijn heeft me de hele week in spanning gehouden met de volgende tips:
*wolkjes
*plezant
*iets wat hij ook wel wil hebben
*draagbaar
Ik had er echt geen idee van. Het is de eerste keer dat ik mijn verjaardagscadeau van hem niet heb kunnen raden. Groot was dan ook de verrassing toen er opeens een Canon Powershot G9 uit de verpakking tevoorschijn kwam! Een übercool fototoestel met 12,1 megapixels en 6x optische zoom. Verder heb ik nog 2 volumes van Fullmetal Alchemist, een sleutelhanger, een T-shirt, chinese keukenspulletjes en aziatische bordjes met eetstokjes gekregen van het thuisfront. Ik ben dus weer verwend

Zaterdag zijn Stijn en ik naar Hasselt gegaan om wat te winkelen en mijn verjaardag verder te vieren. We zijn naar één van onze favoriete adresjes getrokken en hebben in Het Magazijn de lekkere ‘Penne met wokgroenten en parmesaan’ besteld.
Daarna zijn we naar Kinepolis gegaan, waar we naar National Treasure 2 zijn gaan kijken.

De stressvolle stageweek is dus lekker geëindigd met een fijn verjaardagsweekend

Iedereen nog eens bedankt voor de leuke kaartjes, mailtjes, smsjes en cadeautjes!!

De laatste weken stage

De weken voor de kerstvakantie waren erg druk op de school: ik had mijn eerste echte intakegesprek met ouders dat volledig onder mijn leiding viel, ik moest van twee leerlingen de onderzoeken afronden en daarbovenop een derde onderzoek opstarten naar dyslexie. Dat maakte dat ik gedurende 2 weken aan de lopende band een test moest afnemen, een observatie moest doen, een gesprek met iemand moest houden, een vergadering bijwonen, een verslag moest maken, een test scoren, plannen hoe ik hierbij overal te werk zou gaan, brieven opstellen voor ouders, … En dit allemaal zo goed als geheel zelfstandig met 2 keer een kort overlegmoment.

Of het haalbaar was voor de kerstvakantie? Nu ja, we deden natuurlijk steeds ons best om er zoveel mogelijk uit te halen. De nodige Sint- en Kerstvoorbereidingen en -feestjes maakten het spannend om de kinderen te testen. Die situaties brengen namelijk de nodige stress en spanningen bij de kinderen met zich mee
Ik had nu gewoon even de pech dat alles op een hoopje bij elkaar kwam in de laatste weken voor de kerstvakantie. Alles door elkaar en tegelijk doen vergt net iets meer aandacht en inspanningen dan wanneer je het netjes één voor één kan aanpakken. Als daar dan ook nog Sint, Kerst en af en toe een zieke of te late leerling/leerkracht/andere die je dan net nodig hebt, zorgt dat ook wel soms voor de nodige stresstoestanden bij jezelf.

Hoe dan ook, het intakegesprek was goed verlopen. Mijn begeleider was hier ook tevreden over. Het enige waarop ik moest letten was dat ik in de toekomst iets minder moest vasthouden aan de vooropgestelde leidraad met vragen en ook wel wat zekerder van mezelf mocht zijn, maar dat komt wel met meer ervaring zei hij.
Wat de onderzoeken betreft: het intelligentieonderzoek van leerling 1 verliep vlot. Ik heb slechts 2 testmomenten moeten inlassen en het jongetje in kwestie werkte erg goed mee. Ik vond het wel eens fijn om een leerling te testen met een gemiddelde intelligentie. Dat scheelt toch wat omdat je dan niet zo snel moet afbreken bij elke subtest.
Leerling 2 was van een andere orde… Dit onderzoek hield niet alleen een intelligentieonderzoek in, maar ook gedrag en het sociaal-emotionele. Dat klinkt interessant, maar is niet zo simpel bij een koppig jongetje dat er niet altijd evenveel zin in heeft. Bij hem heb ik dan ook ontzettend veel positieve commentaar moeten geven en spelletjes gespeeld ter bevordering van de motivatie. Ik kon zijn gedrag ook wel begrijpen, het is een van ‘mijn leeskindjes’ en ik ken hem ondertussen wel. Hij vindt het steeds erg leuk als ik hem kom ophalen, maar het is niet simpel om vragen te beantwoorden als je het niet kan verwoorden. Zoiets werkt vrij frustrerend…

Deze 2 onderzoeken zijn gelukkig volledig afgerond, nu alleen nog het verslag klaar krijgen. Het “stomme” is dat je hieraan enkel kan werken op school, omdat daar alle nodige materialen en gegevens aanwezig zijn. Dat had als gevolg dat ik 2 weken lang bij de laatsten was om ’s avonds de school te verlaten. Ik heb de conciërge wel verwittigd dat het mijn laatste weken zijn en dat het even druk is. Het is een hele vriendelijke man die af en toe een kijkje komt nemen om te vragen hoe het gaat. Hij is ook zo lief om de kluis niet af sluiten voordat ik weg ben, zodat ik de laptop kan gebruiken totdat ik echt vertrek.
Mijn verslagen waren nog niet helemaal klaar vrijdag, maar de psychologe heeft er wel al naar gekeken en alvast feedback gegeven. De grote lijnen zaten goed en ik mag haar altijd mailen tijdens de vakantie om vragen te stellen omdat de deadline toch wel erg dichtbij komt…

Het derde onderzoek valt af te wachten, ik heb het opgestart, testen afgenomen en gescoord, de nodige gegevens verzameld, maar nog niet de tijd gehad om hiervan alvast een mooi verslag te maken. Ik heb wel doorgegeven dat ik het niet ga afkrijgen, wat ik wel heel jammer vind. Als je iets opstart, wil je het toch altijd graag zelf afmaken en weten hoe het afloopt. Het is echter veel te uitgebreid en ik ben toch wel tevreden dat ik al een heel gedeelte van het onderzoek zelf heb kunnen doen, ondanks de grote tijdsdruk. Nu moet ik alleen even prioriteit geven aan het definitief afronden van de andere 2 onderzoeken en dan kijken wat ik nog verder kan doen aan het derde.

Erg drukke tijden voor de stage, maar ik ga het toch missen over enkele weken…

Waarom Jezus stom is

Op de school waar ik stage loop, zit een hele melting pot van culturen, godsdiensten en etniciteiten bij elkaar. Dat kan soms hevige ‘discussies’ opleveren tussen de leerlingen onderling.
Zo is er bijvoorbeeld een Turks jongetje dat absoluut tegen alles is wat niet met Islam te maken heeft. Sinterklaas kan niet, Kerst is stom en Jezus is al helemaal stom. In ruzie met Nederlandse kinderen wordt dat dan onder andere geuit met “Jij met je f*cking Jezus!” en nog meer van dat.

Nu had hij onlangs een kerstbal stuk gegooid terwijl hij zat te schreeuwen hoe stom de kerstboom wel niet was. Toen ik hem vroeg waarom hij nu precies zo gekant was tegen al die dingen, antwoordde hij dat hij dat was omdat hij in God gelooft. Daarna vroeg hij mij of ik ook in God geloofde, of dat ik in Jezus geloofde en varken at. Ik gaf hem het antwoord dat ik het eigenlijk niet echt wist (we gaan niet te diepzinnig doen tegen negenjarige jongetjes die alleen hun eigen visie zien) en soms wel eens een beetje varkensvlees at. Omdat hij daarop zei dat ik toch maar best in God moest gaan geloven, vroeg ik hem waarom ik dat dan moest doen en waarom hij dat deed.
Het antwoord:

“Wel, als je in God gelooft, dan kan je nog leven als je dood bent.
En als je in Jezus gelooft en ook bier drinkt en varken eet, dan ga je naar het vuur!”

Iedereen overtuigd?

Argh!

Testafnames van kleine verwende jongetjes die daarbovenop nog eens probleemgedrag vertonen en extra koppig zijn, zijn vermoeiend!

Opmerkingen als

“Neen, je mag niet op de tafel staan. Je mag ook niet de panelen van het plafond losgooien. Het is niet lief van je om zo over andere kinderen te praten. Neen, je mag niet op het blad krassen…”

worden continu afgewisseld met

“Wat heb je dat goed gedaan! Wat kan jij goed werken! Wat leuk dat je zo goed je best doet! Nog heel eventjes doorwerken en dan mag je een spelletje spelen.”

Dat afwisselend corrigeren en de hemel in prijzen blijft toch wel een intensieve bezigheid…

Koekhappen

Vorige vrijdag was juf Ineke van Groep D jarig. Daarom werd er de hele dag feest gevierd in de klas. In de namiddag ben ik hen daarbij gaan vergezellen. Eerst hebben we een spannend spelletje bingo gespeeld waarbij alle kinderen prijzen konden winnen en daarna hebben Anna en ik hen laten koekhappen. Tijdens dat koekhappen schoot het me bij de laatste ronde te binnen dat ik eigenlijk mijn fototoestel nog in mijn tas had zitten. Dat heeft nog enkele leuke foto’s opgeleverd

Na het koekhappen was het tijd voor de wekelijkse thee met koekjes. Twee kinderen hadden cakejes en koekjes bij en daarnaast waren er nog een heleboel snoepjes, pepernoten, popcorn en chips. Alles werd duchtig naar binnengespeeld terwijl ze dvd mochten kijken.
Dat die kinderen niet ziek geworden zijn…

Koekhappen

Een stukje van Groep D

Meer foto’s op Picasa.