Dus: Het Christelijke Opvoedingsproject

Ik heb zonet mijn eerste les gehad hierover en denk niet dat ik het boeiend ga vinden… De lessen vinden plaats in een kleine aula in het instituut voor wijsbegeerte, met vreselijke houten banken die achteraf de nodige stijfheid met zich meebrengen.

De prof omschrijft zijn vak als “elke week vrijdagmorgen naar Leuven naar de mis komen”, wat jullie ongetwijfeld een goed beeld geeft over de inhoudelijke vorm van dit vak…
Het is daarbovenop serieus te nemen! Want wie zijn wij om zo maar van het ene moment op het andere te beslissen om te stoppen met religie, zodat onze op te voeden kinderen daar niet meer van kunnen genieten?! Religie is immers de oudste cultuurvorm, ouder dan wetenschap en ouder dan de filosofie. Je hebt dus niet het recht om die eeuwig openstaande deur plotseling te sluiten.
Verder werd nog het voorbeeld gegeven dat een goede sigaar toch ook opgerookt moet worden, omdat het anders een belediging is voor de schepper…

Ik verheug me al op de volgende les met het thema “wat is christelijk?”…

Gedragsproblemen

Gedragsproblemen is dus het minorpakket dat ik dit semester nog ga volgen. Het plan was vorig jaar een major leerstoornissen te doen, om zo extra achtergrond te hebben over onder andere taalontwikkeling- en leerstoornissen, wat nuttig was voor de stage. Dit jaar dan nog een minorpakket over gedrags- en opvoedingsproblemen erbij om wat theorie bij de praktische kennis te voegen en zo rustig het jaar uit te bollen.

Nu is het zo dat de prof van gedragsproblemen, zoals vele andere pedagogie-proffen trouwens, sinds dit jaar op pensioen is. Dat betekent dus een wisseling van enkele posten en een verschuiving van wie welk vak precies gaat geven.

Gisteren kregen we een inleidende les gedrags- en opvoedingsproblemen van een prof die we nog al voor andere vakken gekregen hebben. Terwijl hij een beetje voorzichtig vertelde dat hij, net als andere proffen, ook zijn stempel drukt op de door hem gegeven vakken, sloeg de hele aula een diepe zucht bij het verschijnen van het lesprogramma…
De thema’s handelen over onder andere jeugddelinquentie, geweld, trauma’s bij vluchtelingenkinderen, enz… Allemaal zeer interessant natuurlijk, maar niet als je dat al 2 keer gezien, geblokt en afgelegd hebt op een examen van -jawel- dezelfde prof. Daarbij komt dan ook nog de leuke opdracht om een serieus dikke paper te schrijven over een aansluitend thema, inclusief literatuur en wetenschappelijke analyse… En dat terwijl iedereen de goede oude lessen over bedplassende kinderen en supernanny-toestanden verwachtte!

Weer typisch…

Dan heb je ocharm 4 vakjes in het 2e semester, dan slagen ze er nog in om er 2 te laten overlappen! Weer typisch Kul natuurlijk…
Na wat heen en weer gemail van studenten zijn ze toch zo vriendelijk geweest om het vandaag weer aan te passen. Ik had eigenlijk gehoopt dat een van de 2 vakken gewoon een uurtje vroeger of later zou beginnen, maar ze hebben het verhuist naar vrijdag, waardoor de extra lange weekends in het water gevallen zijn… Maar liever vrijdagvoormiddag les dan vrijdagavond!

Voor degene die mijn rooster willen weten:

Maandag
14:00-16:00 : Vraagstukken Gezinspedagogiek (VHI 02.40)

Dinsdag
14:00-16:00 : Geschiedenis, beleid en organisatie van de orthopedagogische hulpverlening (PSI 02.51)

Woensdag
14:00-16:00 : Thema’s uit de bijzondere orthopedagogiek: Gedrags- en Opvoedingsproblemen (MSI 01.28)

Vrijdag
09:30-11:00 : Reflectie over een christelijk opvoedingsproject (HIW1 00.14)

*5*

Deze week is mijn laatste stageweek ingegaan. Deze begon meteen al spannend met mijn eindevaluatiegesprek. Normaalgezien zou dat moeten betekenen dat ik me sinds zondagavond letterlijk zou opeten van de zenuwen, maar die had ik nu vreemd genoeg niet. Niet dat ik er helemaal gerust in was, ik verwachtte eerder een soort aapje dat nog plots uit de mouw tevoorschijn zou komen, maar ik was ook niet zenuwachtig.
Het gesprek verliep heel goed. Zowel mijn begeleider, als mijn begeleidende prof van de Universiteit Utrecht waren vol lof over mijn stagerapport en prestaties. Het enige wat ik nog moet doen is een half A4′tje theoretisch kader voor één van mijn onderzoeken schrijven en dan is het allemaal in orde. Ik schijn onder andere heel erg stipt te zijn, een vlotte en duidelijke verslaggeving te maken, een goede omgang met kinderen en personeel te hebben, en nog meer complimentjes Dat was wel fijn om te horen natuurlijk! Het enige moeilijke wat ik vond, was dat mijn begeleider plots vroeg om van mezelf echt mijn meest sterke punten op te noemen. Dat is altijd iets waar ik toch even over moet nadenken omdat ik het echt niet makkelijk vind. Verder heeft ie mij nog de raad gegeven om nog meer zelfzeker te worden en sneller mijn plaats op te eisen. Daar kon ik me wel in vinden, want ik heb vaak een iets meer afwachtende houding als ik ergens nieuw ben.

Ik vind het wel leuk om de laatste week in te gaan met een hele goede beoordeling en de fijne opmerking dat ik toch een beloftevolle toekomst tegemoet zal gaan

Nostalgie

Enkele leerkrachten van de middelbare school terugzien op een filmpje van YouTube is eerst vreemd, maar daarna vooral grappig. Het brengt meteen weer tonnen herinneringen naar boven! Spijtig dat niet alle leerkrachten er aan mee wilden werken, maar degene die er op staan zijn nog geen haar veranderd…
Een mens zou voor de leut nog eens een keertje een dagje “les” willen hebben met de 6e klas

Daar is ie weer…

Net een telefoontje gekregen van de assistent van mijn promotor of ik misschien meer wist over één of ander document dat ze nodig hebben voor het project. Ik vond het al zo verdacht dat ik er echt niets meer van zou horen voordat ik terug zou zijn van Nederland
Jammer genoeg kon ik hen niet uit de nood helpen, ik had er zelf nog niet van gehoord voor de thesis.
Ik heb zo’n licht vermoeden dat ik misschien toch weer eerder aan de slag mag gaan…

Van Kul naar Ul?

Zonet mail gekregen van de Kul voor de herinschrijving, vanaf nu is Liez 3e liccer!
Het gaat om de allerlaatste lichting licentiaten in de Pedagogische Wetenschappen ooit, want na volgend jaar zullen de afgestudeerden geen licentiaat meer zijn, maar master.

Trouwens, over de “Kul” gesproken; onlangs vertelde Carolien dat de Kul er ernstig over nadenkt om de ‘K’ te laten vallen. Ze willen van het ‘katholieke’ af om voluit te kunnen gaan voor het wetenschappelijk onderzoek.
Als dat betekent dat religie als verplicht vak gaat wegvallen of veranderen, heb ik er niet veel op tegen :-p Al moet ik eerlijk toegeven dat religie bij Pedagogie al ruimdenkender is dan bij Psychologie, waar de arme studentjes verplicht worden tot het uit het hoofd leren van het bijbelse scheppingsverhaal
Aan de andere kant is de Kul toch niet echt meer katholiek te noemen. Bij Pedagogie bijvoorbeeld wordt er toch veel aandacht besteed aan filosofie (een beetje teveel zelfs naar mijn zin) om van alle pedagoogjes in spé ruimdenkende mensen te maken. In zo goed als elk vak wordt er beklemtoond dat hokjesmentaliteit uit den boze is en dat we vooral niet uit het oog mogen verliezen dat we vandaag de dag in een multiculturele maatschappij leven.
Het katholieke in de Kul verwijst meer naar het traditionele vind ik persoonlijk. Eén van de bekendste voorbeelden hiervan is toch wel de jaarlijkse academische optocht, waarbij alle proffen zich in toga gehuld naar de Sint-Pieterskerk begeven om het academiejaar officieel te openen. Die stoet der togati is toch wel eens grappig om te zien

Als er beslist wordt tot het definitief schrappen van de ‘K’, wordt de “Kul” dan de “Ul”?
Dat klinkt maar belachelijk, het lijkt vreemd om het over de “Ul” te hebben. Schampen over hoe kul de “Kul” wel niet is, is toch veel leuker? :-p

Geslaagd!!

Mèt onderscheiding!!

*trots op zichzelf*

De laatste loodjes…

…wegen altijd het zwaarst!

Zeker na zo’n lange blok- en examenperiode…
Het geheugen zit vol, het laatste vak wil er niet meer in. Het zit er ergens wel in verstopt, maar laat zich moelijk terugvinden. Nieuwe termen die er nog ingestampt moeten worden zijn 5 pagina’s verder alweer vergeten… En laat dit vak dan nog zo’n grote klepper zijn, bah…

Het laatste vak, ik heb er altijd de grootste moeite mee

De KUL

waar

* proffen schromelijk te laat komen op het examen
* proffen vergeten dat ze examen moeten afnemen
* proffen telefoneren tijdens het examen
* secretariaten examenlokalen dubbelboeken
* secretariaten soms vergeten te verwittigen als het lokaal veranderd is
* faculteit rechten vergeet door te geven aan een prof wanneer er examen moet afgenomen worden van hun studenten, met als gevolg dat pedagoogjes *weer* braaf (en vooral lang) moeten wachten en de andere groep moet laten voorgaan

Hele deze examenperiode is gewoon een déjà-vû van januari! *boze blik*