Boerin zoekt man!

Vanavond wordt de eerste aflevering van Boer zoekt vrouw uitgezonden. Op zich is dat niet zo heel bijzonder nieuws, maar dit jaar doet er een vriendin mee van mij!
Marie-Harry is een ex-kotgenootje van Torres en is geweldig grappig, heel spontaan en een echte babbelaar! Ze heeft Romaanse gedaan, maar studeert nu nog een jaartje bij in Leuven. Ze woont bij haar mama op de boerderij en heeft voor al haar koeien een naam! Ik heb dikwijls gelachen met haar verhalen van de boerderij. Echt spijtig dat ze niet meer bij ons op kot zit, want het is een stuk stiller in de keuken…

Kijk vanavond dus om 20u30 naar vtm en spreek zeker al jullie vrijgezelle vrienden aan om haar brieven te schrijven! Ze zullen het zich niet beklagen!

Kotpraat

Vanavond had één van mijn mannelijke kotgenoten een “geweldig” idee:
“Laten we allen naakt in de keuken gaan zitten om te blokken!”

Yeah right…
Zijn voorstel werd niet zo enthousiast onthaald door de grotendeels vrouwelijke kotgenoten

Die Farmaseuten zijn echt oversekst! Bij ons op kot moet je tegen een serieuze portie dubbelzinnigheid bestendig zijn en je leert een hoop voze woorden bij. Zo weten we sinds deze week bijvoorbeeld ook weer wat zwaffelen betekent. Ik had er alleszins nog nooit van gehoord…

Fijne kotgenoot

Een kotgenoot die niet alleen brownies uitdeelt, maar ook nog eens een héél grote collectie muziek heeft die hij graag deelt, is geweldig!!

Ein-de-lijk die zeldzame Nightwish-demo en oude Evanescence-records te pakken gekregen!! ^^
(naast nog bijna 2000 andere nummers waarmee ik nu gretig kan kennis maken)

Hoera voor de fijne kotgenoot!!

Gvd!!!!

Staat ge net uw tanden te poetsen om slapen te gaan, gaat dat brandalarm af!
Toen ik mijn kotgenoot naast mij luidop hoorde vloeken en haar de gang op hoorde stormen, trok ik toch maar even mijn deur open. Met een mond vol tandpasta over de hoge tonen heen schreeuwen was waarschijnlijk geen zicht, maar het bleek dus geen brandoefening te zijn, want zij is residente en die weten dat. Toen we net omgekleed waren -het regende verdorie- en naar buiten wilden gaan, stopte het lawaai. Dan maar terug de kamer in.
En nog geen 2 minuten later, inderdaad, weeral piiiieeeeep! Dan toch maar jas gepakt en naar buiten gegaan tot het zou stoppen.

Wat blijkt?
Het alarm is kapot! Ja, kapot! De technische dienst is verwittigd, maar kon niet meteen komen…
Dat gaat nog een fijne nacht worden als dat alarm besluit weer af te gaan *rolt met ogen*

Njam!

Brownies zijn erg lekker!
Maar ook erg zwaar…

Maar je mag toch niet weigeren als een vriendelijke jongen ze aanbiedt op kot hé :-p

Moe

Een mens is al die nachtelijke kotavonturen niet meer gewoon…
Vannacht heeft het weer zéér lokaal geregend met een even plaatselijke hagelbui van vervallen pattékes. Enige behendige lenigheid is een vereiste als je hier op kot wil zitten.

Cocktailz with the Girlz!

Gisterenavond was het dringend tijd geworden om héél veel bij te babbelen met mijn geweldig gekke kotgenootjes, waarvan ik enkelen al 8 maanden niet meer gezien had. Dinsdag gebeurde dat al een beetje in de kotkeuken, gisteren belandden we bij College in de Muntstraat, want bij sappige verhalen zijn cocktails nodig!
Ondertussen ben ik weer helemaal up to date. De meisjes van Torres zijn niets veranderd, er zijn toch nog zekerheden in het leven

Bizar

Vannacht schrok ik plotseling wakker van een harde knal die verdacht dichtbij klonk. Halfslapend voelde ik iets vreemd in mijn bed. Blijkbaar was het latje waarmee de gordijnen in mijn kamer ophangen van de muur gedonderd en keek ik gewoon recht naar buiten. Nog steeds halfslapend kroop ik -met lat en gordijnen- naar de rand van het bed en rekte ik me helemaal uit om de rail weer terug te hangen. Dat bleek niet echt te lukken, maar aangezien er niets anders voor de ruit hangt, wilde ik hem toch graag terug op de oorspronkelijke plaats. Na nog een aantal pogingen bleek het railtje toch iets of wat in positie te blijven en kroop ik weer ver onder mijn dekbed.

’s Ochtends had ik helemaal niet meer gedacht aan het voorval en ben ik gewoon uit mijn kamer vertrokken met de gordijnen dicht. Later op de dag moest ik opeens denken aan iets vreemd dat ik heb gedroomd vannacht. Toen begon ik te twijfelen. Het was toch niet echt gebeurd? Want waarom zouden mijn gordijnen nu plotseling met rail en al naar beneden recht mijn bed in duikelen?

Toen ik daarnet terug op mijn kamer kwam, ging ik het zaakje toch eens van dichtbij bekijken. En inderdaad: mijn gordijnen hangen gewoon omhoog, maar het latje waaraan ze bevestigd zijn, hangt wankelig op de grens van het evenwicht. Blijkbaar heb ik het dus toch niet gedroomd. Benieuwd of het vannacht weer naar beneden stuikt…

Lang leve de immer bereikbare klusjesmannen van Torres!

Kamer

Dit weekend zijn we opnieuw naar Utrecht geweest om onder andere de kamer te gaan bezichtigen. Eigenlijk was het wel wat teleurstellend. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen op basis van de omschrijving, maar een superkamer is het zeker niet. Als je het met Torres zou vergelijken, zijn de (vernieuwde) kamers in Torres pure luxe…
Ach ja, we zullen het wel overleven zeker?

Weekoverzichtje

*Maandag
Maandagnamiddag zijn Stijn en ik naar Leuven vertrokken om mijn kot leeg te gaan maken. Aangezien ik 2 jaar in Camilo Torres heb doorgebracht, zat mijn kamertje er voller dan vol, waardoor we even zoet zijn geweest met inpakken. Tot grote ergernis van Stijn ben ik zo iemand die niet snel iets weggooit en hou ik alles gewoon bij. Hier en daar werd er al snel door hem op de doos ‘rommel’ of ‘+ stiftjes die niet meer schrijven’ bijgeschreven en ik heb plechtig moeten beloven dat ik tijdens de vakantie elke doos goed zou nakijken (wat ik ondertussen dan ook netjes doe, braaf als ik ben :-p).
Na het inpakken hebben we voor de allerlaatste keer pizza besteld en hebben we wat bijgebabbeld met Marie-Harry en Greet. Na 2 jaar leut ga ik mijn gekke kotgenootjes wel missen
’s Avonds was het nog eens tijd voor een zalige avond nietsdoen. Het ‘harde labeur’ van tijdens de examens werd weggespoeld met een duik in het zwembad van Aquaheaven, een verjaardagscadeautje van Carolien en Dries dat ik nog moest verzilveren. Niets ontspannender dan een avondje sauna en bubbelbad met je vriendje

*Dinsdag
Aangezien het regenweer onze plannen in de war had gestuurd, zijn we dinsdag maar wat gaan winkelen. We hebben een ware speurtocht op zoek naar motolaarzen voor Stijn gehouden en zowaar zijn maat gevonden! Alleen bleken de laarzen telkens te nipt of te breed te zijn, waardoor we nog een beetje verder zullen moeten zoeken…

*Woensdag en donderdag
Woensdag heb ik mijn slag thuis gehaald! Ik had namelijk een paar dagjes Biersdorf am See (foto’s) geboekt ter ere van ons vijfjarig samenzijn en Stijn heeft zijn uiterste best gedaan om niet moeilijk te doen! Hij vond het zelfs leuk! (u leest het goed!)
Het regenweer stuurde opnieuw de plannen in de war, maar we hebben onze dagen toch zoveel mogelijk buiten doorgebracht. Dag 1 hebben we een wandeling gemaakt rondom de Stausee, het stuwdammeer aan ons hotel. Het eten ’s avonds was erg lekker en de cocktails waren nog beter! Vraag maar aan Stijntjelief wat een ‘Zombie’-cocktail precies inhoudt :-p
Donderdagochtend vroeg uit de veren voor een stevig ontbijt en vervolgens richting Irrel, waar we op zoek gingen naar de ‘Irreler Wasserfälle’, die eigenlijk alleen maar stroomversnellingen bleken te zijn. De wandeling in het bos ging niet veel verder dan de ‘Wasserfälle’ omdat de regen weer eens kwam opzetten. Dan maar richting Echternach, waar de regen ons opnieuw parten speelde en we na het eten verder gereden zijn naar het Müllerthal (aka “Klein Zwitserland”). Ikzelf ben er al meerdere keren geweest, maar Stijn had het nog niet gezien. Jammer genoeg kwam er ook nu weer regen opzetten, waardoor we maar een korte wandeling gemaakt hebben.
Ondanks de regen waren het toch twee leuke dagen, maar volgende keer mag het toch wel droog blijven…

*Vrijdag
Vrijdag was het zover: na de zenuwslopende examens en het wachten in volle spanning werden eindelijk de examenresultaten meegedeeld! (onze faculteit is traditioneel bij de laatsten…) Zoals eerder gepost, was het resultaat beter dan gehoopt en heb ik dit jaar een onderscheiding gescoord in plaats van een tweede zit zoals tijdens de kan-jaren. Ha! Nooit meer examens in januari! Ik ben er niet rouwig om… (kan mijn verjaardag eens echt gevierd worden!)
Volgend academiejaar op naar Utrecht voor stage, daarna thesis afwerken en nog een semester lessen volgen om dan in juni hopelijk de allerlaatste examens te mogen afleggen…

*Zaterdag
Jeej! Eindelijk scheen de zon volop! We hebben van dat mooie weer dankbaar gebruik gemaakt om het ‘Zandsculpturenfestival’ in Lommel te gaan bezoeken. Thema dit jaar is Griekse mythologie en ik heb hiervoor altijd al een zwak gehad. Door de regen van de afgelopen weken hadden de beelden echter al schade opgelopen, maar het was wel leuk om te zien. Ik had er wel een beetje meer van verwacht, er stonden namelijk maar 14 zandsculpteren en een 15e stond voor de kerk.
’s Avonds heeft Stijn getrakteerd op een etentje in ‘Het Magazijn’ in Hasselt, om mijn goede resultaat te gaan vieren. ‘Het Magazijn’ is trouwens een echte aanrader! Het eten was wederom erg lekker en onze pasta met wokgroentjes en parmezaan werd met veel smaak verorberd.
Na het etentje hebben we nog een ritje met de moto gemaakt. Een late avondzon over korenveldjes zorgt steeds weer voor fijne uitzichtjes.

*Zondag
Een tweede dag mooi weer werd aangegrepen om nog eens een bezoekje te gaan brengen aan de Maasvallei. Zo’n flinke wandeling in pure rust kan een mens ook wel eens deugd doen en het is nog goed voor de conditie ook!