Zaterdag was het zo ver! Na Nightwish gezien te hebben in de Lotto Arena, was het tijd om Tarja live in actie te zien op MFVF! Toen bekend gemaakt werd dat Visions of Atlantis werd vervangen door Epica, was het helemaal te gek! Metal Female Voices Fest beloofde een topper te worden!

Bij aankomst in de Oktoberhallen in Wieze, was het nog niet superdruk. Asrai begon net te spelen en Vee en ik namen uitgebreid de tijd om standjes en merchandising af te schuimen. Het fototoestel had ik die dag aan Stijn toevertrouwd. De ervaring leert dat ik te klein ben om fatsoenlijke foto’s te kunnen maken in een mensenmassa. Om op foto te zien van wat er op het podium gebeurt, is het zeer handig een groot vriendje te hebben dat boven de mensenmassa uitsteekt

Liez & Vee – Stijn & Liez

Het typische Belgische verkeer met z’n files (waar ook wij een stukje in gestaan hebben…) zorgde voor een aantal problemen in het programma. Omdat Diablo Swing Orchestra nog niet gearriveerd was, werden zij uit het programma geschrapt. Na het optreden van Asrai werd afgeroepen dat DSO het toch nog gehaald had, waardoor ze toch konden optreden. Hun optreden moest echter worden ingekort, opdat Trail of Tears op tijd kon beginnen.

Diablo Swing Orchestra

Trail of Tears was heel wat ’steviger’ dan DSO, maar het kon me niet echt bekoren. Voor een female fronted metal band vond ik dat de zangeres vocaal weinig aan bod kwam…
De groep Midnattsol had het ook niet op tijd gehaald door de monsterfile, waardoor zij geschrapt moesten worden. Toen de groep een hele tijd later toch nog arriveerde, kwamen ze op het podium hun fans hun spijt betuigen dat ze het optreden niet gehaald hadden. Met een uitgebreide signeer- en fotosessie hoopten ze de teleurgestelde fans toch een beetje opvrolijken. Erg jammer vond ik dat, want het was één van de groepen die ik wel eens wilde zien.

Trail of Tears

Na Trail of Tears was het de beurt aan L’Âme Immortelle. Deze groep uit Oostenrijk is onder andere bekend in de Benelux en Duitsland. Zelf vond ik het de eerste band op het programma waarbij de act goed in elkaar zat. Muziek en stemmen vormden een geheel en er zaten wel goeie nummers tussen. Leuk om live te zien, maar toch niet om meteen voor naar de platenzaak te lopen.

L’Âme Immortelle

Toen L’Âme Immortelle uitgespeeld was, begon het opeens enorm druk te worden. We stonden vrij vooraan, op de 6e rij vanaf het podium en wel meer mensen wilden daar staan voor het concert dat Epica zou geven. Sommige mensen begrijpen blijkbaar niet dat vol echt vol is… Als ze het konden, zouden ze zo door of over anderen lopen! Het duwen voor een betere plaats was begonnen, de temperatuur liep hoog op en de eerste mensen begonnen flauw te vallen…

Epica zelf had echter een geweldig optreden neergezet! Hun nummers klonken live zo goed als de cd! Epica had niet voor niets een hele schare fans die graag vooraan wilde staan. De muziek was goed, zangeres Simone zong fantastisch en de sfeer werd weer leuk!

Epica

Na Epica brak het wachten aan voor Tarja. En met dit wachten begon het duwen weer… Nu ben ik iemand met een grote portie geduld, maar na een tijdje raakte dit geduld ook wel op. De hele tijd stond dezelfde jongen in mijn rug te duwen omdat ie naar voren wilde, terwijl er gewoon echt geen plaats meer was. Omdat terugstompen niet hielp, heb ik me omgedraaid en de boodschap mondeling duidelijk gemaakt. De boodschap was overgekomen, want hij stopte eindelijk met duwen. Te vroeg gejuicht, want de puber bleek vergezeld te zijn door moederlief en toen hij stopte, begon zíj te duwen om hun beiden naar voren te kunnen werken. Liez mag klein zijn, maar hield dapper vol: moeder en zoon zijn niet voorgekropen! Wij stonden daar ook al uren te wachten om een goede plaats te hebben, dan laat je die plaats niet meer afpakken. Zo hadden we uiteindelijk een frontje gevormd met een West-Vlaams meisje aan de ene kant en een Nederlands meisje aan de andere kant. De plaatsjes waren verzekerd

Tarja zelf liet op zich wachten. En met het stijgen van de temperatuur en het toenemen van de mensenmassa, zorgde dit voor de nodige frustraties. Ze had ondertussen veel goed te maken en de verwachtingen waren bij iedereen hoog gespannen!
Toen eindelijk het podium opgesteld was en er lichtjes begonnen te verschijnen achter de grote witte doek, doken er meteen overal fotocamera’s de lucht in en werd geschreeuw uitbundiger.

Tarja

Tarja’s megacoole drummer

Wanneer de verlichting helemaal in orde was en Tarja startte met optreden, ging iedereen uit zijn dak! De sfeer was gespannen en toen het doek naar beneden viel, barstte de sfeer echt los. We waren vertrokken voor anderhalf uur puur Tarja! De hoge verwachtingen werden stuk voor stuk allemaal ingelost! In geen tijd had Tarja de hele zaal mee en was iedereen in de ban van haar optreden. Anderhalf uur lang een grote glimlach, gekke bekken, interactie met het publiek, goede muziek en  vooral een fantastische stem zonder één noot vals te zingen! Tarja zong, speelde piano, veranderde 5 keer van outfit en bespeelde het publiek met al haar charmes! Tarja was geweldig! Anette kan er nog wat van leren… Wij hebben lekker originele Nightwish-songs als Passion and the Opera, Over the Hills and Far Away, Dead Gardens én Wishmaster gekregen! Over the Hills en Wishmaster live door Tarja gezongen, meer moet dat niet zijn

Tarja’s setlist:

• Boy and the Ghost
• Lost Northern Star
• My Little Phoenix
• Passion and the Opera
• The Seer
• Dead Gardens
• I Walk Alone
• Ciaran’s well
• Sing for me
• Over the Hills and Far Away
• Enough
• Minor heaven
• The reign
• Oasis
• Poison

Bisnummers:

• Wishmaster
• Die Alive
• Calling Grace

Epica was geweldig, Tarja was fantastisch! MFVF was voor ons geslaagd!
Meer foto’s en filmpjes op Flickr!

Nightwish brengt in mei een nieuwe single uit. Persoonlijk vind ik het wel een mooi liedje dat een fijne afwisseling brengt op de cd en vooral voor een warme sfeer zorgt tijdens het concert. Het bijhorende clipje vind ik dan weer een beetje vreemd. Het gaat wel, maar de opvallende digitale nepheid stoort mij een beetje.

Ierland gaat uit protest tegen de Oostbloklanden deze act naar Servië sturen:

Apart is het wel…

Alles kan in Japan!

Tokyo Dance Trooper

Vandaag heb ik nog een keertje naar Belle en het Beest, samen met de Kleine Zeemeermin en de Leeuwenkoning één van mijn grootste favorieten uit het Disney-gamma, gekeken.
Na 17 jaar (nu ik het hier zo schrijf, is het echt vreemd dat het al zo lang geleden is) is hij misschien niet meer even indrukwekkend als toen ik 7 was, maar ik vind hem nog altijd even mooi
Waar is de tijd dat je minstens een jaar moest uitkijken naar het nieuwste Disney-sprookje, in lekker ouderwets 2D en waaraan jaren werk was voorafgegaan?!

Disney’s vergane glorie heeft misschien ook een beetje te maken met het feit dat er niet veel meer sprookjes en volksverhalen te verfilmen zijn, al vond ik Finding Nemo en Ratatouille ook erg leuk!

Enkele leerkrachten van de middelbare school terugzien op een filmpje van YouTube is eerst vreemd, maar daarna vooral grappig. Het brengt meteen weer tonnen herinneringen naar boven! Spijtig dat niet alle leerkrachten er aan mee wilden werken, maar degene die er op staan zijn nog geen haar veranderd…
Een mens zou voor de leut nog eens een keertje een dagje “les” willen hebben met de 6e klas

…komt in maart ons Belgenlandje nog een keertje opzoeken en dit keer zullen we er bij zijn!!!

Aangezien morgen hun nieuwste cd Dark Passion Play gereleased wordt in Europa en mijn exemplaar besteld is, zal ik tegen maart nog wel genoeg tijd hebben om de teksten uit het hoofd te leren

Vers van de pers:

Of hoe een Nightwish-clip er niet hoort uit te zien… :-s

Vanmorgen zag ik in de krant weer een grote advertentie staan van Krezip. Ze bestaan ondertussen al 10 jaar en gaan dat vieren met een concert in de Heineken Music Hall, Nederlands grootste popzaal.
Ik moest weer even denken aan 2000, toen ze doorbraken met “I would stay”, hun eerste en grootste hit tot nu toe. Toen heb ik ze nog live in Leuven op Marktrock gezien, op een gratis zijpodium dan nog wel.
Vreemd dat dat al zo lang geleden is, wat gaat de tijd snel…

En dan dacht Stijn dat zijn klas zo stoer was om de tafeltjes voortdurend van plaats te verschuiven, totdat ze knal achter de leraar stonden!

Dit vind ik persoonlijk iets meer gewaagd

Youtube