Afgelopen zondag is Stijn in het buitenland geweest! In Frankrijk nog wel! Al was het wel net over de grens…

Het bewijs: Stijn naast een grenspaal uit 1820. Let op de ‘F’

Voor foto’s van ons bezoekje aan Paul en Hilde in Dion en de mooie wandeling in Celles, zie Flickr!

Zaterdag zijn Stijn en ik naar Brussel gereden om er de Star Wars Exhibition te gaan bezoeken. (En neen, Stijn heeft zich niet als Darth Vader verkleed en ook niet zijn lightsaber meegenomen!)
Omdat het zaterdagnamiddag was, was het wel een beetje aan de drukke kant. De tentoonstelling ging door in de kelder van Tour & Taxis in Brussel en dat merkte je wel. Het was er vrij muf en vooral heel stoffig. De vele gekleurde spots en glazen kasten met vuile plekken maakten het er in combinatie met de drukte niet makkelijker op om foto’s te maken, maar Stijn heeft toch zowat elk beeldje, plaatje, bordje en model gefotografeerd.

De tentoonstelling zelf is eigenlijk niet zo heel groot, maar er is wel vanalles te zien. Er staan een boel maquettes en modellen, er hangen veel concepttekeningen, er worden “making of”-fragmenten getoond en af en toe passeert er een personage uit de Star Wars-films. Toen er enkele Stormtroopers te voorschijn kwamen, zijn we meteen op hen toegestapt om Stijn met eentje ervan te laten poseren. Dat is net op tijd gelukt voordat de vele aanwezige gezinnen met kinderen de figuranten bestormden. Want dat is wel het ongelooflijk grote nadeel van het weekend… Dan zijn de kinderen niet op school
Op het einde staat er natuurlijk ook nog een heleboel merchandising aan schandalig dure prijzen (leve de webshops!) op het publiek te wachten en kinderen kunnen ook in bijpassende outfit poseren voor een Star Wars-foto.
Oh ja, we hebben in de shop de life size Yoda zien staan en Stijn blijft het geweldig cool vinden om die later in onze woonkamer te zetten. Voor de echte fans zijn er ook R2-D2 DVD-projectors op de markt verschenen en wie wil, kan daarnaast ook een life size C3PO plaatsen.

Foto’s op Picasa.

Zondag zijn we opnieuw naar een tentoonstelling geweest, maar deze keer van schilderijen en keramiekbeelden rond het thema “De Vrouw”. Omdat de schilderes een nicht van mama is, zijn we een keertje gaan kijken naar haar laatste werken.
In tegenstelling tot zaterdag, was het hier niet zo druk en was er voldoende gelegenheid om wat vragen te stellen rond de schilderijen. Dat is altijd interessanter dan gewoon het rijtje werken af te kijken.
Plots werd aan Stijn en mij de vraag gesteld of we de boeken of films van In de Ban van de Ring misschien gevolgd hebben en of we daar interesse in hebben. Natuurlijk hebben we die gezien en hebben we daar interesse in! Fantasy is namelijk zo’n beetje één van onze hoofdinteresses! En toen werd er een tekenaar aan ons voorgesteld die niet zomaar een tekenaar bleek te zijn, maar iemand die nauw samenwerkt met de kinderen van Tolkien himself en er al een vijfjarige tentoonstelling in Italië opzitten heeft. We kregen wat uitleg over onder andere zijn techniek en hij zei dat we maar een belleke moesten geven en dan mochten we altijd naar zijn werken komen kijken bij hem thuis. In de auto naar huis dacht ik na over de vele vragen die ik hem had kunnen (en vooral willen) stellen, want ter plekke waren we toch wel een beetje heel veel onder de indruk. Ik ben zelfs zijn naam vergeten…

Wat als een superdrukke week vol stress begonnen is, is vrijdag geëindigd in een leuke dag.
Omdat de stage bijna afgelopen is, werd het dringend tijd om mijn stagerapport af te ronden. Daarmee samenhangend moesten ook mijn onderzoeksverslagen in orde zijn. Dat was niet zo evident omdat de psychologe/orthopedagoge die het moet nakijken, er enkel op vrijdag is en dat was toevallig ook de vooropgestelde deadline… Dat bracht een heleboel heen en weer-gemail met zich mee en nog veel meer stress. De hele week heb ik van ’s ochtends tot ’s avonds verslagen geschreven, gelezen en aangepast- naast het andere werk dat ik dagelijks moet doen natuurlijk. Op zich valt dat nog wel mee, maar als je dan op school ofwel van het netwerk wordt gegooid, ofwel een niet-meewerkende laptop hebt, geeft dat enkele problemen… Je kan dan immers niet meer aan je bestanden die op de server van de school staan. Als dan ook nog eens de server het een aantal keer laat afweten, wordt je helemaal gek…

Maar na veel gestress, gevloek en gegrommel is het allemaal wel in orde gekomen. Het heeft wat inspanningen gekost, maar Liesjes laten het niet snel afweten

Vrijdagochtend ben ik wel met hele kleine oogjes opgestaan na het late avondwerk. Maar de vele
lieve smsjes maakten dat snel goed. Toen ik op school aankwam, kwamen er meteen enkele kinderen me om mijn nek gevlogen om toch maar zeker de eerste te zijn om me te feliciteren. Ik heb de hele dag verjaardagsfelicitaties in ontvangst mogen nemen en in de namiddag heeft de D-groep voor me gezongen, heb ik tekeningen van de kinderen en een cadeautje van de juf gekregen. Tussendoor heb ik nog wat overlegmomenten gehad, met enkele kinderen gelezen, mijn stagerapport en verslagen voor de bijlagen afgerond en heel de boel doorgemaild naar mijn prof en afgeprint voor mijn begeleider.

Om 15u heb ik de bus genomen richting Utrecht Centraal Station, een uur gewacht in Rotterdam Centraal, een poosje staan wachten op het verkeerde perron in Antwerpen Centraal en net op tijd de juiste trein naar Diest genomen.

In Diest stond mama me al op te wachten en stond er thuis een petit-beurre-taart voor me klaar, inclusief kaarsjes :-p Stijn kwam ook al gauw thuis aan en toen was het tijd voor cadeautjes! Stijn heeft me de hele week in spanning gehouden met de volgende tips:
*wolkjes
*plezant
*iets wat hij ook wel wil hebben
*draagbaar
Ik had er echt geen idee van. Het is de eerste keer dat ik mijn verjaardagscadeau van hem niet heb kunnen raden. Groot was dan ook de verrassing toen er opeens een Canon Powershot G9 uit de verpakking tevoorschijn kwam! Een übercool fototoestel met 12,1 megapixels en 6x optische zoom. Verder heb ik nog 2 volumes van Fullmetal Alchemist, een sleutelhanger, een T-shirt, chinese keukenspulletjes en aziatische bordjes met eetstokjes gekregen van het thuisfront. Ik ben dus weer verwend

Zaterdag zijn Stijn en ik naar Hasselt gegaan om wat te winkelen en mijn verjaardag verder te vieren. We zijn naar één van onze favoriete adresjes getrokken en hebben in Het Magazijn de lekkere ‘Penne met wokgroenten en parmesaan’ besteld.
Daarna zijn we naar Kinepolis gegaan, waar we naar National Treasure 2 zijn gaan kijken.

De stressvolle stageweek is dus lekker geëindigd met een fijn verjaardagsweekend

Iedereen nog eens bedankt voor de leuke kaartjes, mailtjes, smsjes en cadeautjes!!

Volwassen of niet, ik ben een pakjesmens en geef het maar al te graag toe :-p
Ik vind het nog steeds even fijn als toen ik klein was om te raden wat ik ga krijgen en vind verrassingen en cadeautjes nu eenmaal enorm leuk

Wat ik sinds Kerst weer rijker ben:

* DVD Finding Neverland
* DVD Merlin
* DVD Pirates of the Carribean 3
* DVD Ratatouille
* Soundtrack Corpse Bride
* Soundtrack Nightmare before Christmas
* Douche- en badspulletjes
* Manicureset
* Parfum
* Sokken
* Zwarte decoratiestof
* Zwart golfje
* Pixie
* Grote chocoladefondueset
* Volume 3, 4, 5 en 6 van Full Metal Alchemist

Dat waren dus heel veel pakjes om open te maken
Nog een keertje bedankt iedereen!!

Zaterdag zijn mama en papa een keertje een bezoekje komen brengen hier in Utrecht. Met z’n drieën hebben we de Winkelexpress-bus genomen richting stadscentrum. Daar heb ik ze even rondgeleid langs de Oude Gracht, waarna we opgesplitst zijn. Papa ging het centrum wat verkennen, terwijl mama en ik het winkelcentrum indoken. Ze was wel wat onder de indruk van het winkelcentrum en omringende winkelstraten. Toch een verschil met de andere steden die we gewend zijn Het was er ook wel druk, al die shoppende mensen die nog kerstcadeaus moeten vinden en een nieuwe outfit voor de feestdagen…
Papa vond het centrum wel mooi, maar vond het toch wat druk. “Hier kunde verdorie nog niet op uw gemak rondlopen zoals in Hasselt, ‘t er hangen overal minstens 2 fietsers in uwe nek”.
Tja, in Utrecht verplaatst men zich met de fiets en stopt men voor niemand…

Vandaag heb ik bezoek gehad van Helga. ’s Middags kwam ze al aan in het station van Utrecht Centraal, dat ze net een luchthaven vond
Eerst hebben we een pizzabroodje gegeten, waar veel te veel grote ajuinbrokken en een vieze dikke wormachtige sojascheut verstopt zaten onder het gesmolten laagje kaas. Iemand die me goed kent, weet hoe ik dit heb opgegeten…
Daarna zijn we door het winkelcentrum richting Vredenburg gewandeld, waar een hels kabaal ons tegemoet kwam. Dichterbij gekomen, bleek het te gaan om 3 muziekgroepjes, die doorheen de stad trokken en om beurt muziek speelden, waarbij de andere groepjes volop mee dansten op het ritme. Zomerse muziek in de naderende kerstperiode, het zorgde voor een vreemd maar leuk sfeertje bij de mensen
De tocht ging verder langs de Oude Gracht, waar we een tussenstop maakte bij de Winkel van Sinkel voor een lekere warme chocomelk. Van daaruit ging het verder door het centrum en zijn we ook even binnengesprongen bij Labyrinth. Afsluiten deden we in Mc Donald’s waar we nog wat nagepraat hebben en dan zijn we terug richting station getrokken. Nadat we minstens drie zeer vreemde figuren tegenkwamen, hebben we afscheid genomen op het perron, heb ik Helga uitgezwaaid en ben ik met de bus terug naar kot vertrokken.

Het was ontzettend koud, maar de mooie herfstzon en het leuke bezoek maakten er een geweldig leuk weekend van!

Foto’s op Picasa.

…wat een jaar.

Bomma gestorven in april, tante line in het ziekenhuis in september, mama een zware operatie in oktober, tante line gecremeerd in november en nu vandaag het bedrijf waar papa werkt failliet.

Laat 2008 wat vrolijker nieuws in petto hebben…

Mijn broertje op het werk, voor één keer niet in zijn fluo-oranje maar in een spierwit pak:

Opgewekt en zorgzaam, nooit vragend,
nimmer klagend, altijd dragend
Moedig ging je door, steeds weer
tot op het laatste moment,
het wilde niet meer

De enige echte bomma die ik gehad heb.
Jammer genoeg mocht het niet meer zijn.

Nadat mijn groottante op intensieve zorgen in Diest beland is wegens een hartaanval en mijn broer een aantal onderzoeken heeft moeten laten doen in Gasthuisberg voor één of ander onverklaarbaar probleem met eten, ligt nu ook mijn mama na een operatie een nachtje in het ziekenhuis van Pellenberg.

Aangezien het niet de eerste keer is dat we thuis zo’n “ronde der ziekenhuizen” doen -al dan niet voor dezelfde persoon-, denk ik dat wij dringend een abonnement op ziekenhuizen moeten nemen…

Ah ziekenhuizen… We geraken er thuis niet vanaf :-S

Lay down
Your sweet and weary head
Night is falling
You have come to journey’s end
Sleep now
And dream of the ones who came before
They are calling
From across the distant shore

Why do you weep?
What are these tears upon your face?
Soon you will see
All of your fears will pass away
Safe in my arms
You’re only sleeping

What can you see
On the horizon
Why do the white gulls call
Across the sea
A pale moon rises
The ships have come to carry you home

All will turn
To silver glass
A light on the water
All souls pass

Hope fades
Into the world of night
Through shadows falling
Out of memory and time
Don’t say
We have come now to the end
White shores are calling
You and I will meet again

And you’ll be here in my arms
Just sleeping

What can can you see
On the horizon
Why do the white gulls call
Across the sea
A pale moon rises
The ships have come to carry you home

And all will turn
To silver glass
A light on the water
Grey ships pass
Into the west