*25*

Gisteren heb ik mijn 25 winters gevierd. In de namiddag zijn Stijn en ik naar het Schulensmeer gegaan om nog even te genieten van het mooie winterlandschap. Deze keer konden we niet alleen rond het meer lopen, we konden er ook over lopen!
Het was er sneeuwpret à volonté: kinderen op de slee werden volop verder getrokken door ijverige mama’s en papa’s en soms leende papa/mama de slee van zoon- of dochterlief om ook zelf een keertje een schuiver te maken. Je moest af en toe opletten niet omver gesleed te worden
Het is al héél erg lang geleden dat ik zelf nog op een slee gezeten heb en ik moet eerlijk toegeven dat de sneeuwkriebels lustig begonnen op te borrelen, maar ik heb me netjes ingehouden en geen slee gestolen van onschuldige kindjes

’s Avonds had Stijn gereserveerd in Blue Olive om een pasta te gaan eten. Dat had hij mij althans zo gezegd… Toen we in Hasselt aankwamen en we voor het restaurant stonden, besloot hij geheel op zijn eigenwijze manier dat hij er geen zin meer in had. Helemaal verbouwereerd keerde ik met hem terug ‘autowaarts’, totdat hij opeens een zijstraatje insloeg. En niet zo maar een zijstraatje! Stijn bleek gereserveerd te hebben in Exquisa, waarvoor hij naar Stephie gebeld had om te zeggen dat zijn vriendin jarig was en hij dat echt wel heel graag in Exquisa wilde vieren…
En zo belandden we in een chique, trendy en gezellig restaurant waar ‘mijn pasta’ plots een viergangenmenu met aangepaste wijnen werd! (Aangepaste wijnen en verjaardagen vormen trouwens een ultracombinatie die leidt tot gibberende Liesjes, die op zich verder leiden tot groot jolijt bij Stijntjes.)
Het was een gezellige en leuke dag met een mooie afsluiter. Stijn was helemaal geslaagd in zijn verassing!

Er is geen tijd voor verveling!

Ondertussen zit de verhuis naar “het Zuiden” er weer op. Omdat ik alles al bijeengezet en ingepakt had, duurde het niet zo lang voordat papa en Stijn zaterdag alle tassen en dozen in de auto hadden verhuisd. Het was wel een beetje raar om de sleutel af te geven, de “gevreesde” trap af te lopen en voor de laatste keer de voordeur in het slot te gooien. Veel tijd om hier bij na te denken was er echter niet, want we zaten op een strak tijdsschema. Om 18u hadden we afgesproken in de Grenslandhallen in Hasselt, waar het jaarlijkse Toyota-feest zou doorgaan.
Dat betekende dus dat, eens thuis aangekomen, alle dozen, tassen en computer snel van de auto naar binnen verhuisd moesten worden, er snel wat gegeten werd en dat we ons in snel tempo moesten klaarmaken voor het Toyofeest.

Aangezien Toyota al 15 jaar lang zijn grote magazijn in Webbekom heeft staan, werd er dit jaar beloofd dat er nog meer geld tegenaan gegooid zou worden dan anders. Het zou dus een decadent feestje worden…
Toen we aankwamen in de gietende regen, was ik blij dat ik niet op Stijns aanvraag voor krullen ingegaan was. Er was in de eerste plaats geen tijd voor geweest en ten tweede zou er niets van over gebleven zijn…
Gelukkig konden we aansluiten bij de rij wachtenden binnen, waar de bekendste Joeri van België met een camera in zijn kielzog de mensen aan het entertainen was. Er zouden 1300 mensen komen en dat duurt even voordat die allemaal binnen zijn.
Na de controle van de uitnodiging werd iedereen via een catwalk naar de receptie met hapjes geleid. Waar de immens saaie uiteenzetting over de cijfers van het voorbije jaar, vorig jaar nog verplaatste werd, werd deze dit jaar helemaal geschrapt tot grote opluchting van het aanwezige publiek. Aan alle muren van de feestzaal hingen grote projectieschermen waarop af en toe weetjes werden getoond. Saaie cijfers werden op deze manier afgewisseld met leuke weetjes, een fijne oplossing

Het eten was weer lekker, de drank vloeide rijkelijk en tijdens het het hele diner speelde de live-band van “Sterren op de dansvloer” onder leiding van Eric Melaerts. Verder waren er nog verscheidene dans- en showacts en als surprise act kwam Scala optreden, met gastoptredens van onder andere Stijn Meuris en Koen Buyse van Zornik.
Het was dus inderdaad een duur feestje! (foto’s op Picasa)

Maandag heb ik Schemerwacht van Sergej Lukjanenko uitgelezen, het boek dat ik bij Nieuwjaar gekregen had. Het is een fantasyverhaal waarin lichte en duistere tovenaars moeten samenwerken om heksen, weerwolven en vooral elkaar onder controle te houden. Het boek is een echte Russische bestseller en is wel leuk om te lezen. De vele Russische namen die er in voorkomen zijn wel even wennen, maar het boek leest heel vlot. Het is wel een beetje moeilijk om er wat van te vertellen, zonder de essentie te verklappen…

Dinsdag zijn Stijn en ik naar het autosalon getrokken. Dat betekent dat Stijn zijn weg gaat tussen de mensen- en automassa en dat ik er achteraan huppel. Ik vind auto’s namelijk niet zo boeiend, maar af en toe moet je eens wat over hebben voor je vriendje
Stijn heeft in ieder geval niet kunnen zeggen dat hij niets gezien heeft, want hij heeft meer auto’s gefotografeerd dan dat hij mensen gefotografeerd heeft op het Toyotafeest van zaterdag! Degene die interesse hebben voor de laatste nieuwe automodellen, kunnen hier wel wat vinden.

Morgen gaat het richting Leuven, dus mijn week is wel gevuld

Happy Birthday to Me!

Wat als een superdrukke week vol stress begonnen is, is vrijdag geëindigd in een leuke dag.
Omdat de stage bijna afgelopen is, werd het dringend tijd om mijn stagerapport af te ronden. Daarmee samenhangend moesten ook mijn onderzoeksverslagen in orde zijn. Dat was niet zo evident omdat de psychologe/orthopedagoge die het moet nakijken, er enkel op vrijdag is en dat was toevallig ook de vooropgestelde deadline… Dat bracht een heleboel heen en weer-gemail met zich mee en nog veel meer stress. De hele week heb ik van ’s ochtends tot ’s avonds verslagen geschreven, gelezen en aangepast- naast het andere werk dat ik dagelijks moet doen natuurlijk. Op zich valt dat nog wel mee, maar als je dan op school ofwel van het netwerk wordt gegooid, ofwel een niet-meewerkende laptop hebt, geeft dat enkele problemen… Je kan dan immers niet meer aan je bestanden die op de server van de school staan. Als dan ook nog eens de server het een aantal keer laat afweten, wordt je helemaal gek…

Maar na veel gestress, gevloek en gegrommel is het allemaal wel in orde gekomen. Het heeft wat inspanningen gekost, maar Liesjes laten het niet snel afweten

Vrijdagochtend ben ik wel met hele kleine oogjes opgestaan na het late avondwerk. Maar de vele
lieve smsjes maakten dat snel goed. Toen ik op school aankwam, kwamen er meteen enkele kinderen me om mijn nek gevlogen om toch maar zeker de eerste te zijn om me te feliciteren. Ik heb de hele dag verjaardagsfelicitaties in ontvangst mogen nemen en in de namiddag heeft de D-groep voor me gezongen, heb ik tekeningen van de kinderen en een cadeautje van de juf gekregen. Tussendoor heb ik nog wat overlegmomenten gehad, met enkele kinderen gelezen, mijn stagerapport en verslagen voor de bijlagen afgerond en heel de boel doorgemaild naar mijn prof en afgeprint voor mijn begeleider.

Om 15u heb ik de bus genomen richting Utrecht Centraal Station, een uur gewacht in Rotterdam Centraal, een poosje staan wachten op het verkeerde perron in Antwerpen Centraal en net op tijd de juiste trein naar Diest genomen.

In Diest stond mama me al op te wachten en stond er thuis een petit-beurre-taart voor me klaar, inclusief kaarsjes :-p Stijn kwam ook al gauw thuis aan en toen was het tijd voor cadeautjes! Stijn heeft me de hele week in spanning gehouden met de volgende tips:
*wolkjes
*plezant
*iets wat hij ook wel wil hebben
*draagbaar
Ik had er echt geen idee van. Het is de eerste keer dat ik mijn verjaardagscadeau van hem niet heb kunnen raden. Groot was dan ook de verrassing toen er opeens een Canon Powershot G9 uit de verpakking tevoorschijn kwam! Een übercool fototoestel met 12,1 megapixels en 6x optische zoom. Verder heb ik nog 2 volumes van Fullmetal Alchemist, een sleutelhanger, een T-shirt, chinese keukenspulletjes en aziatische bordjes met eetstokjes gekregen van het thuisfront. Ik ben dus weer verwend

Zaterdag zijn Stijn en ik naar Hasselt gegaan om wat te winkelen en mijn verjaardag verder te vieren. We zijn naar één van onze favoriete adresjes getrokken en hebben in Het Magazijn de lekkere ‘Penne met wokgroenten en parmesaan’ besteld.
Daarna zijn we naar Kinepolis gegaan, waar we naar National Treasure 2 zijn gaan kijken.

De stressvolle stageweek is dus lekker geëindigd met een fijn verjaardagsweekend

Iedereen nog eens bedankt voor de leuke kaartjes, mailtjes, smsjes en cadeautjes!!

Weekend

Afgelopen vrijdag hadden al mijn leesgroepjes hun stickerkaart volgespaard, wat betekende dat het tijd was voor een beloning. 2 groepjes hadden gekozen voor een groot memory-spel met dino’s, het derde groepje koos voor extra buitenspelen. De spelletjes memory verliepen rustig en leuk, het buitenspelen was heel vermoeiend. Het is niet zo evident om die snelle jongetjes te vangen met tikkertje, maar de kinderen vonden het wel super.

Zaterdag zijn Stijn, Carolien en Dries naar hier gekomen voor het weekend. Zaterdag hebben we wat rondgelopen in de stad en hebben we een typisch toeristisch boottochtje gemaakt over de Oude Gracht en de Singels. We zaten omgeven door een groepje Nederlanders van een of andere vereniging die het niet konden laten om opmerkingen te geven, waardoor er wel wat afgelachen werd. ’s Avonds zijn we eerst gaan eten in een Indonesisch-Thais restaurant in een typische werfkelder aan de Oude Gracht en daarna zijn we enkele cocktails gaan drinken bij Broers. Het was wat aan het regenen toen we daar vertrokken, maar aangezien het onder het NH Hotel lag waar we zouden overnachten, was dat niet zo erg

Zondag zijn we ’s middags de Domtoren gaan beklimmen. Met z’n 112 meter geeft die een mooi uitzicht over de hele stad, maar daarvoor moet je dan wel eerst 465 trappen beklimmen…
Dat bleek achteraf wel beter mee te vallen dan ik eerst had gedacht. De steile trap omhoog van de Leeuw van Waterloo had me meer moeite gekost en die had slechts 226 treden…
Boven aangekomen was de harde wind heel koud aan de oortjes en wapperden de haren alle kanten uit, maar het uitzicht was wel de moeite!
Na de Domtoren zijn we even binnengelopen bij Labyrinth, de voormalige Elf Fantasy shop. Vervolgens werd de tocht verder gezet naar de Winkel van Sinkel, om gezellig iets te gaan drinken en een brownie te verorberen, om van daaruit naar het vernieuwde Spoorwegmuseum te trekken. Dat is wel de moeite waard om eens met kinderen naartoe te gaan. Ook voor kleine meisjes van 23 jaar waren er dingen genoeg om in en op te kruipen, dus leeftijd speelt geen rol
Vanuit het Spoorwegmuseum ging het weer richting hotel om alles bij elkaar te pakken en daarna op zoek te gaan naar een leuk restaurant om de avond af te sluiten. Aangezien Utrecht een hele grote stad is met massa’s café’tjes en restaurantjes, is dat een missie op goed geluk. Caroliens oog viel op Opium, een restaurant dat er zowel gezellig als trendy uitzag en wat een schot in de roos bleek te zijn. Zowel de cocktails als het eten waren erg lekker (maar te veel) en ook het interieur was erg de moeite!

Toen ik vandaag verslag deed bij mijn collega-stagiaires op de school, vonden ze het een erg decadent weekend Dat kan misschien wel zo zijn, maar het was in ieder geval heel leuk geweest!

Foto’s volgen nog…

Reünie

Vorige vrijdag hebben we na lange tijd nog een keertje reünie gehouden met de kotgenootjes van Edith Stein. We zijn daar vijf jaar geleden met een aantal nieuwelingen aangekomen op het tweede verdiep en hebben altijd goed contact met elkaar gehouden. Ondertussen is het een beetje moeilijker geworden om af te spreken omdat sommigen niet meer in Leuven zitten, anderen op Erasmus geweest zijn en vooral de thesis/stage in de licentiejaren maakte het vaak onmogelijk om een avondje gezellig met z’n allen bij te babbelen. Ook vrijdag was het niet voor iedereen gelukt om van de partij te zijn, maar het is toch altijd een leuk weerzien.

Ik was zo slim geweest om mij geweldig van uur te vergissen en was een tijdje te vroeg in Leuven aangekomen, maar erg was dat niet. In tegendeel, het was acht maanden geleden dat ik Helga nog eens gezien had en nu was er meer dan tijd genoeg om op een terrasje naar haar spannende avonturen van Zuid-Afrika te luisteren! Het zonnetje scheen volop, maar er was toch nog plaats op het terras van dewerf, waardoor we allebei nog eens ons favoriete dessertje konden bestellen: een petit-beurre taartje!

Na nog een bezoekje aan het park gebracht te hebben, was het tijd om het stadhuis op te zoeken, waar we met iedereen hadden afgesproken. Van daaruit ging het richting Improvisio, waar we de hele avond op het terras hebben kunnen genieten van lekker eten en witte wijn.

Toen Inge en Helga naar huis vertrokken, hadden Eva en ik nog zin in een ijsje. We hadden elk maar één bolletje (kleine eters, nooit het bord leeg, maar een ijsje gaat er altijd in! :-p ), maar dat heeft ons meer dan gesmaakt! Na het ijsje hebben we de bus genomen naar haar appartementje en heb ik de eer gekregen om er al een rondleiding te krijgen. Als ik terug ben uit Nederland mag ik nog een keertje gaan kijken als de meubels er zijn :-p

Het was erg leuk om iedereen nog eens terug te zien, alleen jammer dat de reünie ook al weer een afscheid was…

Het eerste afscheidsetentje

Gisteren zijn Stijn en ik nog een keertje naar Leuven afgezakt voor een etentje met Carolien en Dries. We hadden er pas ’s avonds met hen afgesproken, maar we waren al in de namiddag vertrokken om nog eens door de stad te slenteren.
Het weer zat ook goed, dus konden we er ineens van profiteren om een terrasje te doen. Het was wel nog eventjes wachten vooraleer het 19u was, wat maakte dat we er onwaarschijnlijk lang over gedaan hebben om één cola’tje op te drinken… Maar aangezien het niet zo druk was, hebben de obers er niet moeilijk over gedaan en ons niet weggekeken
Het etentje zelf ging door in Tr3s, een restaurantje in de Ravenstraat. Het restaurant ziet er hip en leuk uit en alles wordt er mooi gepresenteerd. Alleen de porties vallen een beetje klein uit. Voor mij was het zeker meer dan voldoende, maar Stijn had toch nog wat honger. Omdat er ook een grote groep zat die nogal wat lawaai produceerde, zijn we na het eten verder getrokken naar Rodins op de Oude Markt, om gepaard met een portie mini loempia’s en enkele cocktails nog wat verder bij te praten.
Het was een leuke en gezellige avond. Stijn heeft het wel een keertje (letterlijk) Spaans benauwd gekregen toen er plannen werden gesmeed om samen naar Barcelona te gaan voor een paar dagjes, maar ondertussen lijkt het idee hem toch al niet meer zo angstaanjagend te zijn. Misschien geraak ik dan toch nog eens met hem op een vliegtuig richting buitenland! :-p
Omdat het de laatste keer was voordat ik naar Utrecht vertrek, hebben we meteen een weekend vastgelegd voor een bezoekje eind november. Tegen dan zal ik (hopelijk) toch wat leuke plekjes weten die het bezichtigen waard zijn…

Weekoverzichtje

*Maandag
Maandagnamiddag zijn Stijn en ik naar Leuven vertrokken om mijn kot leeg te gaan maken. Aangezien ik 2 jaar in Camilo Torres heb doorgebracht, zat mijn kamertje er voller dan vol, waardoor we even zoet zijn geweest met inpakken. Tot grote ergernis van Stijn ben ik zo iemand die niet snel iets weggooit en hou ik alles gewoon bij. Hier en daar werd er al snel door hem op de doos ‘rommel’ of ‘+ stiftjes die niet meer schrijven’ bijgeschreven en ik heb plechtig moeten beloven dat ik tijdens de vakantie elke doos goed zou nakijken (wat ik ondertussen dan ook netjes doe, braaf als ik ben :-p).
Na het inpakken hebben we voor de allerlaatste keer pizza besteld en hebben we wat bijgebabbeld met Marie-Harry en Greet. Na 2 jaar leut ga ik mijn gekke kotgenootjes wel missen
’s Avonds was het nog eens tijd voor een zalige avond nietsdoen. Het ‘harde labeur’ van tijdens de examens werd weggespoeld met een duik in het zwembad van Aquaheaven, een verjaardagscadeautje van Carolien en Dries dat ik nog moest verzilveren. Niets ontspannender dan een avondje sauna en bubbelbad met je vriendje

*Dinsdag
Aangezien het regenweer onze plannen in de war had gestuurd, zijn we dinsdag maar wat gaan winkelen. We hebben een ware speurtocht op zoek naar motolaarzen voor Stijn gehouden en zowaar zijn maat gevonden! Alleen bleken de laarzen telkens te nipt of te breed te zijn, waardoor we nog een beetje verder zullen moeten zoeken…

*Woensdag en donderdag
Woensdag heb ik mijn slag thuis gehaald! Ik had namelijk een paar dagjes Biersdorf am See (foto’s) geboekt ter ere van ons vijfjarig samenzijn en Stijn heeft zijn uiterste best gedaan om niet moeilijk te doen! Hij vond het zelfs leuk! (u leest het goed!)
Het regenweer stuurde opnieuw de plannen in de war, maar we hebben onze dagen toch zoveel mogelijk buiten doorgebracht. Dag 1 hebben we een wandeling gemaakt rondom de Stausee, het stuwdammeer aan ons hotel. Het eten ’s avonds was erg lekker en de cocktails waren nog beter! Vraag maar aan Stijntjelief wat een ‘Zombie’-cocktail precies inhoudt :-p
Donderdagochtend vroeg uit de veren voor een stevig ontbijt en vervolgens richting Irrel, waar we op zoek gingen naar de ‘Irreler Wasserfälle’, die eigenlijk alleen maar stroomversnellingen bleken te zijn. De wandeling in het bos ging niet veel verder dan de ‘Wasserfälle’ omdat de regen weer eens kwam opzetten. Dan maar richting Echternach, waar de regen ons opnieuw parten speelde en we na het eten verder gereden zijn naar het Müllerthal (aka “Klein Zwitserland”). Ikzelf ben er al meerdere keren geweest, maar Stijn had het nog niet gezien. Jammer genoeg kwam er ook nu weer regen opzetten, waardoor we maar een korte wandeling gemaakt hebben.
Ondanks de regen waren het toch twee leuke dagen, maar volgende keer mag het toch wel droog blijven…

*Vrijdag
Vrijdag was het zover: na de zenuwslopende examens en het wachten in volle spanning werden eindelijk de examenresultaten meegedeeld! (onze faculteit is traditioneel bij de laatsten…) Zoals eerder gepost, was het resultaat beter dan gehoopt en heb ik dit jaar een onderscheiding gescoord in plaats van een tweede zit zoals tijdens de kan-jaren. Ha! Nooit meer examens in januari! Ik ben er niet rouwig om… (kan mijn verjaardag eens echt gevierd worden!)
Volgend academiejaar op naar Utrecht voor stage, daarna thesis afwerken en nog een semester lessen volgen om dan in juni hopelijk de allerlaatste examens te mogen afleggen…

*Zaterdag
Jeej! Eindelijk scheen de zon volop! We hebben van dat mooie weer dankbaar gebruik gemaakt om het ‘Zandsculpturenfestival’ in Lommel te gaan bezoeken. Thema dit jaar is Griekse mythologie en ik heb hiervoor altijd al een zwak gehad. Door de regen van de afgelopen weken hadden de beelden echter al schade opgelopen, maar het was wel leuk om te zien. Ik had er wel een beetje meer van verwacht, er stonden namelijk maar 14 zandsculpteren en een 15e stond voor de kerk.
’s Avonds heeft Stijn getrakteerd op een etentje in ‘Het Magazijn’ in Hasselt, om mijn goede resultaat te gaan vieren. ‘Het Magazijn’ is trouwens een echte aanrader! Het eten was wederom erg lekker en onze pasta met wokgroentjes en parmezaan werd met veel smaak verorberd.
Na het etentje hebben we nog een ritje met de moto gemaakt. Een late avondzon over korenveldjes zorgt steeds weer voor fijne uitzichtjes.

*Zondag
Een tweede dag mooi weer werd aangegrepen om nog eens een bezoekje te gaan brengen aan de Maasvallei. Zo’n flinke wandeling in pure rust kan een mens ook wel eens deugd doen en het is nog goed voor de conditie ook!

Weekend

Vrijdagavond hebben we thuis ontdekt dat één van onze fazantenkoppeltjes is uitgebreid met drie kleintjes. Zowel mama- als papafazant zijn heel bezorgd om hun kroost, dus dat zit al goed

Zaterdag hebben we de verjaardag van Stijn gevierd! Hij mocht (figuurlijk) 25 kaarsjes uitblazen!
Na het openen van zijn pakjes zijn we meteen naar ‘t Oude Schuurtje in Hamont gereden, want er was een nieuwe lading displays binnengekomen. Stijn wilde die graag eens in het echt gaan bekijken en daar zei ik dan natuurlijk geen nee tegen :-p
Mijn collectie Pixies is weer wat uitgebreid en ik heb van mijn allerliefste vriendje een mooie display gekregen: Het was de grootste display die er is binnengekomen tot nu toe: hij is 60 cm hoog, 50 cm breed, 43 cm diep en je kan er lichtjes in stoppen. Aangezien hij te groot is voor bij de rest van de verzameling in de kast te staan, heeft mijn stereo dan maar het onderspit moeten delven…
Van ‘t Oude Schuurtje zijn we dan richting Hasselt gereden, waar we zijn gaan eten in de Blue Olive. Hun ‘Penne Blue Olive’ (penne met scampi’s, pesto, mozarella, parmezaan,…) is echt een aanrader!
Daarna hebben we maar gewoon gezellig thuis een dvd’tje gekeken, want met de blok kan het niet al te laat gemaakt worden. Stijn was blij met zijn cadeautjes en ik was blij met mijn display, iedereen dus gelukkig en voor Stijn was het een geslaagde verjaardag. Hij werd er zelfs vrolijk van! :-p

Terwijl Stijn zondag van het mooie weer profiteerde en met de moto is gaan rijden, ben ik dan nog maar eens achter de cursus geschoven… Jammer genoeg ontbrak de motivatie een beetje en schoot het dus niet zo snel op…
’s Avonds hebben we thuis nog even gebarbecued en daarna zijn Stijn en ik nog een lekker ijsje gaan eten. Wat later heeft Stijn me thuis terug afgezet en is hij gaan slapen, want vandaag moest ie er om 4u45 weer uit. Ik heb dan nog maar een poging tot leren ondernomen en er zowaar nog een hoofdstuk doorgejaagd

Ondanks de blok was het dus toch nog een leuk weekend!
En dan nu terug ijverig achter de boeken kruipen… Ik denk dat het stilletjes tijd wordt dat ik uit mijn ‘fase van ontkenning’ kom…

Dinner

Gisteren ben ik samen met enkele kotgenootjes gaan eten om het academiejaar af te sluiten. Eigenlijk had het meer iets van een ‘laatste avondmaal’, want het zou de laatste keer zijn dat we met z’n allen als kotgenootjes rond dezelfde tafel zouden zitten. Marie-Harry vertrekt uit Torres en ik ga stage doen in Nederland, terwijl ik nog niet zeker weet of ik in het tweede semester zal terugkomen of niet. En onder de blok en examens gaan we elkaar sowieso niet meer vaak tegen het lijf lopen… (Wij zijn van die ‘ijverige’ studentjes die liever thuis studeren. ;-p)

De bus nemen richting Clijne Taefel was al een avontuur op zich als je mijn kotgenoten zou kennen Omwille van dezelfde reden zijn we ook steeds ‘veilig’ op kot gebleven en was dit de eerste keer dat we elders samen gaan eten zijn. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het aantal decibels dat geproduceerd wordt, om nog maar te zwijgen van de gespreksonderwerpen als we samen aan tafel zitten…

In het begin was iedereen vrij braaf, relatief stil zelfs! Dat zijn we niet echt gewoon Na lang kiezen en twijfelen wat we zouden bestellen (neen, deze keer was ik niet de enige die niet kon kiezen!) bestelde Pé een portie ribbekes, Saskia een grill mix, Marie-Harry een Bourgondische schotel, Greet een pasta met zalm en ik een pasta met scampi’s. Wegens het feit dat er een invasie Hollandse oudjes onder leiding van een priester aanwezig was, heeft het eventjes geduurd vooraleer we ons eten kregen, maar het was wel het wachten waard.
De gespreksonderwerpen veranderden al snel in de gebruikelijke onderwerpen van in de keuken op kot. Het ging met andere woorden dus al snel weer over piemels, triootjes en nog meer van dat. Gelukkig zaten de Hollandse oudjes inclusief priester een stukje verder en werd er af en toe op gelet dat we niet in onze kotkeuken zaten, maar op restaurant, wat het gebruikelijke aantal decibels binnen de perken hield.

Het eten was erg lekker, wat we ook met nadruk bestigden bij het afruimen van de tafel. De serveerster antwoordde wel heel vriendelijk vragend in de richting van Marie-Harry en mezelf dat het ‘precies wel wat te veel was’. Want jawel, onze borden waren nog halfvol (Dat is dus één van die redenen dat ik Stijn mis als hij niet aanwezig is, anders kunnen we stiekem borden switchen, waardoor mijn halve bord wat kleiner wordt…)

De terugrit naar Torres ging gepaard met een discussie over ‘piemelringsnoepjes’ en eetbaar ondergoed (ik geef het toe, mijn kotgenoten hebben iets met piemels) en enkele vreemde blikken van medebusreizigers. Na het afstappen volgde nog een bezoekje aan de schommel op het pleintje en tenslotte ging Greet traditiegetrouw in een verloren winkelkarretje zitten (dit keer wel zonder ijsje en niet meer gepaard met het liedje ‘wij zijn de frigobox-toeristen).

Het was een leuke avond. Ik ga de gezellige en grappige momenten op kot met Marie-Harry ‘de farse teef’, Greet ‘het wijf’, Pé ‘de Casanova’ en Saskia ‘La Taupe’ wel missen. Donderdag nog een keertje samen marginale televisie kijken en dan zit dit academie- en kotjaar er weer op!