Ik heb vandaag voor de allerlaatste keer een les bijgewoond aan de KUL. De les was een halfuurtje aan de gang toen dit feit me opeens te binnen schoot. Vreemd gevoel was dat… En vreemd gevoel is het nog steeds.
Na zes jaar student-zijn in Leuven, vind ik het moeilijk om mezelf voor te stellen dat ik nooit meer in één van de aula’s hier ga zitten nota’s neerpennen en al dan niet geïnteresseerd naar een prof zit te luisteren. Eigenlijk wel een beetje jammer vind ik dat…



Zeg nooit, nooit.
Dat is natuurlijk ook waar.
Zolang het maar geen les van pedagogische wetenschappen is!