… moet ik samen met drie anderen een presentatie doen die mee telt voor het examen.
Ben toch wel een beetje zenuwachtig aan het worden…
Ben toch wel een beetje zenuwachtig aan het worden…
Archief voor mei 2007
Daarstraks gelezen op De Standaard:
“Eurosongtop wil stemsysteem veranderen”
Blijkbaar zouden er tegen 2009 twee halve finales in plaats van één komen. West pleit zelfs voor een halve finale voor West- en een halve finale voor Oost-Europa.
Artikel hier te lezen.
Ben eens benieuwd of er nog eens een West-Europees land gaan winnen de komende jaren…
Gisteren stond zo goed als helemaal in het teken van Tiësto (of zijn MySpace):
In de namiddag zijn Stijn en ik naar de Mediamarkt in Hasselt getrokken, waar Tiësto kwam signeren. Gelukkig stonden we redelijk vooraan in de rij, waardoor we zeker waren van een handtekening (de sessie zelf zou maar 30 minuten duren en ik had geen zin om een uur voor niets aan te schuiven).
Een handtekening voor Stijn en gesigneerde cd voor Tom later, zijn we dan maar snel naar het thuisfront gereden om wat te eten en ons klaar te maken.
’s Avonds zijn we dan met z’n zessen richting Ethias Arena gereden. Daar stond nog een massa mensen te wachten voor de gesloten deuren. Maar goed, want buiten was het toch al wat frisser geworden en in zo’n mensenmassa is het niet al te koud 
De show zelf begon met een optreden van Jes, de beroemde Trance-zangeres (dat rijmt :-p ). Ik vond het voorprogramma wel een beetje te lang duren. Misschien had ze ook beter afgesloten met ‘As the rush comes’ in plaats van bijna haar hele nieuwe cd te zingen.
Daarna was er een opwarming in de vorm van een virtuele Tiësto. Misschien leuk voor even, maar wederom vond ik het een beetje te lang duren. Tiësto himself schoot pas rond middernacht in actie. De show was opgbouwd rondom de 4 elementen (‘Elements of Life’): aarde was als eerste aan de beurt, gevolgd door wind, water en vuur.
Persoonlijk vond ik water en vuur toch wel de betere: meer showelement met gigantische fonteinen tot aan het dak van de Ethias Arena en vlammetjes die explodeerden met een warmte die zelfs heel erg voelbaar waren tot het midden van de zaal waar wij stonden.
Ook qua muziek vond ik deze delen de beste. De muziek in de aarde- en wind-delen was niet zo echt mijn ding. De gastoptredens (onder andere Jes nog een keertje, Christian Burns (In the Dark), Julie Thompson, een mindere BT,…) waren wel de moeite, maar ik begon toch wel stilaan moe te worden. Om half 4 hebben we getwijfeld om al door te gaan, maar met de vorige show in het achterhoofd, besloten we nog eventjes te wachten. Gelukkig maar, want net als met ‘Tiësto in Concert’, begon ook nu het beste en meest sfeervolle moment vanaf 4u tot 5u30: al zijn hits kwamen aan bod, de hele zaal sprong mee en de ene ‘vette schijf’ (dixit Stijn) volgde de andere op.
Een klein uurtje voor het einde vertrekken zou ook maar dom zijn, dus werd er moedig standgehouden (ik ben maar 2 keer tussen 1 en half 4 eventjes gaan zitten). Enkele minuten voor 6 zijn we dan toch stilletjes huiswaarts vertrokken om de grote uittocht voor te zijn. De zaal was al wel maar halfvol meer, maar dat zijn nog vele duizende mensen en zo zou het nog een tijdje duren voor we van de parking zouden geraken.
Mijn broertje vond het wel heel raar dat het buiten al licht was, dat had hij nog nooit meegemaakt. Het feit dat ’s ochtends mensen buiten frieten en hamburgers stonden te eten, vond hij zelfs nog vreemder
Thuisgekomen ben ik nog snel de douche ingekropen, want jawel: Lies was weer in de prijzen gevallen! Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb blijkbaar de niet zo prettige ‘gewoonte’ om een volle pint over me gekiept te krijgen. (Bij het wassen van mijn top was het water zelfs bruin, bah).
Voor het slapengaan hebben Stijn en ik nog gauw samen aan tafel met mijn papa ontbeten en vervolgens zijn we recht het bed ingedoken om onder het donsdeken te kruipen.
Slapen gaan om half 8 terwijl de vogeltjes buiten fluiten, het is zo eens wat anders, maar toch niet om elke week te doen…
Een tijdje geleden heb ik ‘Atlantis’ van David Gibbins uitgelezen. Ik heb het boek voor enkele euro’s op het Boekenfestijn gekocht, omdat er op de kaft staat dat het een aanrader is voor liefhebbers van mythes en ik hou wel van zo’n dingen. Het boek bleek een mix te zijn van de ‘Da Vinci Code’ en andere avontuurlijke verhalen in de stijl van ‘Indiana Jones’. Eigenlijk is het best wel teleurstellend. Het verhaal is niet zo origineel, verschrikkelijk voorspelbaar en er wordt nogal veel gegooid met details over allerlei technische snufjes. Niet echt een aanrader dus…
Bij het wegleggen van het boek heb ik mezelf voorgenomen om niets meer te lezen voordat de examens helemaal achter de rug zijn. Ik ben namelijk zo’n lezer die, eenmaal in een boek begonnen, niet meer wil stoppen voordat het einde van het verhaal gekend is en dat is nogal moeilijk met een naderende blok voor de deur…
Maar net als anders bleek dit ook nu weer een valse belofte aan mezelf te zijn: ik ben stiekem beginnen lezen in ‘Arthur en de Minimoys’ van Luc Besson, een boekje dat ik heb zien liggen op hetzelfde Boekenfestijn met een grappig ventje op de kaft. Nog niet zo lang geleden is ie ook verfilmd geweest, maar de film ben ik niet gaan kijken.
Welja, het verhaaltje is maar lichte kost en het boekje is niet echt dik. Het zal wel uitgelezen zijn voordat de blok officieel begint en dan kan ik mezelf nog eens beloven om niet meer in een nieuw boek te beginnen
Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dinsdag een presentatie moet doen, die meetelt voor het examen van een vak. Op zich is dat niet zo erg, maar ik was even vergeten dat we net de zaterdagavond ervoor (19 mei dus) naar Tiësto’s ‘Elements of Life’ in de Ethias Arena in Hasselt gaan…
Vorige keer hebben Stijn en ik daar het nachtje doorgedaan, dus zeer waarschijnlijk gaat dat opnieuw de bedoeling zijn. Maar net als vorige keer begin ik enkele dagen er voor tekenen van oververmoeidheid te vertonen, met een fijne keelpijn voorop… Nu ja, vorige keer heb ik het ook overleefd en ben ik zelfs met af en toe wat koortsaanvallen en gezwollen klieren de nacht doorgekomen om vervolgens rond een uur of negen mijn bedje in te kruipen. Maar daarna volgde er natuurlijk wel geen examenpresentatie, laat staan een naderende blok en examens!
Vorige keer hebben Stijn en ik daar het nachtje doorgedaan, dus zeer waarschijnlijk gaat dat opnieuw de bedoeling zijn. Maar net als vorige keer begin ik enkele dagen er voor tekenen van oververmoeidheid te vertonen, met een fijne keelpijn voorop… Nu ja, vorige keer heb ik het ook overleefd en ben ik zelfs met af en toe wat koortsaanvallen en gezwollen klieren de nacht doorgekomen om vervolgens rond een uur of negen mijn bedje in te kruipen. Maar daarna volgde er natuurlijk wel geen examenpresentatie, laat staan een naderende blok en examens!
Aiai… Misschien toch maar snel bedje inkruipen nu…
De laatste weekjes voordat blok en examens aanbreken, zijn traditioneel gevuld met een massa werk: papers die dringend afgemaakt moeten worden, groepswerkjes die stilaan afgerond zouden moeten worden, thesishoofdstuk afwerken, enz…
Nu zitten we nog met twee groepswerken die nogal veel tijd in beslag nemen: eentje voor Leerstoornissen en eentje voor Fundamentele Pedagogiek. Dat van Fundamentele Pedagogiek is een groepspaper die handelt over de vraag of we in deze tijd van terreur en geweld nog wel kunnen blijven vasthouden aan onze gebruikte opvoedingsbeginselen. Dit moeten we uitwerken op basis van het boek “Filosofie in een tijd van terreur”, waarin schrijfster Giovanna Borradori gesprekken voert met de grote filosofen Habermas en Derrida. Kern van het boek is hoe deze twee de democratie van vandaag, vanuit de aanslagen van 9/11 en andere toekomstige terroristische dreigingen, bekijken.
Voor het vak zelf krijgen we geen hoorcolleges, het hele boek is pure zelfstudie en de bedoeling is dat je in een leesgroepje antwoord tracht te geven op de bovengestelde vraag.
Brave studentjes als we zijn, zijn we er natuurlijk vanaf het begin meteen in gevlogen en hebben we het boek minstens twee maal per week stukje voor stukje samen besproken. Na enkele maanden begint dat behoorlijk saai te worden en nu zijn we stilaan op een punt aan het komen, waarop iedereen het toch wel echt beu is. Vandaag hadden we ons dan ook voorgenomen om de paper af te ronden, kwestie van dringend aan die andere zaken te kunnen werken, voordat de blok definitief zijn intrede doet… Nadeel daarvan was wel dat we (na een ander groepswerk in de voormiddag) vanaf 13u tot 19u30 flink hebben moeten doorwerken. Dat zorgde na een tijdje voor een nogal vreemde gebarentaal: voor elk belangrijk aspect een specifiek gebaar. Het duurde niet lang of we hadden al een heel dansje bij elkaar! Geheugensteuntjes genoeg dus, al zou de kans nogal groot kunnen zijn dat de prof vreemd gaat opkijken tijdens de voorbereiding van het mondelinge examen…
Ondertussen waren we een beetje aan het aanmodderren, zo’n marathon vol filosofische hersenspinsels is namelijk niet zo goed voor een lange concentratie. Versprekingen alom dus
Plots ging het over de WC-Gebouwen/Torens en begon een ander over ‘de toeristen’ (ipv terroristen). En zo was er nog meer van dat. Er moet dus nog een keertje grondig nagelezen worden, maar het belangrijkste is dat onze paper afgeraakt is!! *jeej*
Nu zitten we nog met twee groepswerken die nogal veel tijd in beslag nemen: eentje voor Leerstoornissen en eentje voor Fundamentele Pedagogiek. Dat van Fundamentele Pedagogiek is een groepspaper die handelt over de vraag of we in deze tijd van terreur en geweld nog wel kunnen blijven vasthouden aan onze gebruikte opvoedingsbeginselen. Dit moeten we uitwerken op basis van het boek “Filosofie in een tijd van terreur”, waarin schrijfster Giovanna Borradori gesprekken voert met de grote filosofen Habermas en Derrida. Kern van het boek is hoe deze twee de democratie van vandaag, vanuit de aanslagen van 9/11 en andere toekomstige terroristische dreigingen, bekijken.
Voor het vak zelf krijgen we geen hoorcolleges, het hele boek is pure zelfstudie en de bedoeling is dat je in een leesgroepje antwoord tracht te geven op de bovengestelde vraag.
Brave studentjes als we zijn, zijn we er natuurlijk vanaf het begin meteen in gevlogen en hebben we het boek minstens twee maal per week stukje voor stukje samen besproken. Na enkele maanden begint dat behoorlijk saai te worden en nu zijn we stilaan op een punt aan het komen, waarop iedereen het toch wel echt beu is. Vandaag hadden we ons dan ook voorgenomen om de paper af te ronden, kwestie van dringend aan die andere zaken te kunnen werken, voordat de blok definitief zijn intrede doet… Nadeel daarvan was wel dat we (na een ander groepswerk in de voormiddag) vanaf 13u tot 19u30 flink hebben moeten doorwerken. Dat zorgde na een tijdje voor een nogal vreemde gebarentaal: voor elk belangrijk aspect een specifiek gebaar. Het duurde niet lang of we hadden al een heel dansje bij elkaar! Geheugensteuntjes genoeg dus, al zou de kans nogal groot kunnen zijn dat de prof vreemd gaat opkijken tijdens de voorbereiding van het mondelinge examen…
Ondertussen waren we een beetje aan het aanmodderren, zo’n marathon vol filosofische hersenspinsels is namelijk niet zo goed voor een lange concentratie. Versprekingen alom dus
Plots ging het over de WC-Gebouwen/Torens en begon een ander over ‘de toeristen’ (ipv terroristen). En zo was er nog meer van dat. Er moet dus nog een keertje grondig nagelezen worden, maar het belangrijkste is dat onze paper afgeraakt is!! *jeej*Gisterenavond zijn we nog eens een keertje naar de Kinepolis getrokken. Eigenlijk wilde ik graag naar Curse of the Golden Flower gaan kijken, maar jammer genoeg speelde deze niet meer…
Spiderman 3 stond ook nog op het lijstje. Spiderman 1 & 2 vielen best wel goed mee, dus wilden we vanzelfsprekend weten hoe de derde zou gaan.
Eerlijk gezegd vond ik 1 en 2 beter. De derde was niet echt slecht, maar ik vond het nogal veel ‘overkill’. Ze gooiden met het ene special effect na het andere en er zijn nog nooit zoveel vijanden geweest waartegen Spidey het tegelijkertijd moest opnemen. Verder had je natuurlijk nog het traditionele gekrijs en geschreeuw van Kirsten Dunst en af en toe nog wat typisch Amerikaanse patriotische elementen.
Leuke film voor een avondje uit, maar ik ben toch altijd meer een X-Men-fan geweest :-p
Spiderman 3 stond ook nog op het lijstje. Spiderman 1 & 2 vielen best wel goed mee, dus wilden we vanzelfsprekend weten hoe de derde zou gaan.
Eerlijk gezegd vond ik 1 en 2 beter. De derde was niet echt slecht, maar ik vond het nogal veel ‘overkill’. Ze gooiden met het ene special effect na het andere en er zijn nog nooit zoveel vijanden geweest waartegen Spidey het tegelijkertijd moest opnemen. Verder had je natuurlijk nog het traditionele gekrijs en geschreeuw van Kirsten Dunst en af en toe nog wat typisch Amerikaanse patriotische elementen.
Leuke film voor een avondje uit, maar ik ben toch altijd meer een X-Men-fan geweest :-p
Het is het einde van de week, je bent moe, besluit voor het slapen gaan toch nog snel te gaan douchen en dan… Dan gaat opeens het brandalarm af!
Geloof me, dat is niet grappig bij ons op kot… Is het echt? Is het een oefening? Of is iemand er weer mee aan het spelen?
Aangezien het signaal stopte, besloot ik dan toch maar om rustig van de douche naar mijn kot te gaan. Daar was ik nog maar net mijn bed ingekropen en lap! Daar had je het weer… Omdat het deze keer toch langer duurde en ik boven mij gestommel hoorde, besloot ik dan toch maar eens te gaan kijken. Toch maar eerst snel kleren en een jas aangetrokken, want als gangverantwoordelijke moet ik buiten gaan staan en de mensen van mijn gang tellen. Aangezien niemand anders van mijn gang naar buiten liep, ging ik dan toch maar eens polshoogte nemen op G1, daar kom je altijd wel iemand tegen
Op G1 stond bijna iedereen in pyjama op de gang, maar ook daar wist niemand wat er aan de hand was. Ik ben dan maar doorgelopen naar buiten, ik had mijn kleren nu toch al aan. Buiten aangekomen ben ik één van de residenten gevolgd naar een ander groepje kotgenoten. Op de vraag hoe het nu zat (Is het echt, of is het vals alarm???) Kregen we doodleuk dit antwoord:
Geloof me, dat is niet grappig bij ons op kot… Is het echt? Is het een oefening? Of is iemand er weer mee aan het spelen?
Aangezien het signaal stopte, besloot ik dan toch maar om rustig van de douche naar mijn kot te gaan. Daar was ik nog maar net mijn bed ingekropen en lap! Daar had je het weer… Omdat het deze keer toch langer duurde en ik boven mij gestommel hoorde, besloot ik dan toch maar eens te gaan kijken. Toch maar eerst snel kleren en een jas aangetrokken, want als gangverantwoordelijke moet ik buiten gaan staan en de mensen van mijn gang tellen. Aangezien niemand anders van mijn gang naar buiten liep, ging ik dan toch maar eens polshoogte nemen op G1, daar kom je altijd wel iemand tegen
Op G1 stond bijna iedereen in pyjama op de gang, maar ook daar wist niemand wat er aan de hand was. Ik ben dan maar doorgelopen naar buiten, ik had mijn kleren nu toch al aan. Buiten aangekomen ben ik één van de residenten gevolgd naar een ander groepje kotgenoten. Op de vraag hoe het nu zat (Is het echt, of is het vals alarm???) Kregen we doodleuk dit antwoord:Resident: “Kijk, het zit zo… Het brandalarm is afgegaan in een berging. Probleem is dat we niet kunnen gaan verifiëren of het echt brandt of niet, want we hebben geen sleutel van die berging. Daarom hebben we het alarm maar gereset. Er is dus ‘officieel’ niets aan de hand.”
Bezorgde kotgenoot: “Ja, maar wat als het dan echt brandt??”
Resident: “De nachtwaker is op komst, hij heeft de sleutel en zal gaan kijken of het echt brandt of vals alarm is.”
Kotgenoot: “Het alarm is al wel twee keer afgegaan hé!”
Resident: “Tiens, twee keer? Niet gehoord…”
Kotgenoot: “Wat moeten we nu dan doen, binnen gaan of buiten blijven?”
Resident: “Ga maar binnen, als het echt is, zullen we het brandalarm terug opzetten. We zullen het dan ook laten afgaan, dan weten jullie dat het echt is en moeten we evacueren.”
Vervolgens maar terug binnen gelopen en de rest uitgelegd hoe het zat. Er waren er wel een paar ongerust, maar we zijn dan toch maar terug onder de wol gekropen.
Natuurlijk ging iets later weer het alarm af, waarop we dan toch maar opnieuw gingen kijken (‘volgende keer is het echt’). Er was echter niet veel te zien, dus zijn we dan toch maar opnieuw gaan slapen. Torres heeft geen brandjes gehad blijkbaar, alle studentjes zijn veilig en wel de nacht doorgekomen. De nachtrust daarentegen was wel grondig verstoord…
Wat een grap!
Citaat Marie-Harry:
Citaat Marie-Harry:
Ze kunnen beter kijken hoeveel plaatsen er nog vrij zijn en dan kijken welke Oostbloklanden nog niet in de finale zitten!
Het was wel leuk om samen met Marie-Harry en Greet te kijken: leut en opmerkingen alom
